E-Dergi

Her öykünün ardında bir insanın kendiyle hesaplaşması, kendi karanlığından ışık devşirme çabası var. Anlatılmayan Öyküler 2, tam da bu yüzden değerli. Okurken herkes kendine ait bir ayrıntıyla yüzleşiyor. Atölyenin kolektif ruhu, yazarların içtenliği ve metinlerin doğal akışı seçkiyi benzersiz kılmış. Modern zamanlarda rastlanan nadir sahici bir edebiyat nefesi.

Bir hayalin gerçeğe dönüşümüne tanıklık etmek çok özel bir duygu. Hele ki içinde anneyle paylaşılan bir düş varsa, bu his bambaşka bir derinlik kazanıyor. “Kayıp Kelebek” sadece bir kitap değil; kalpten gelen, geçmişle bugünü birbirine bağlayan bir yolculuk gibi. Her satırında emeği, cesareti ve içtenliği hissediliyor. Yazarın yüreğine sağlık. Nice kelimelere, nice kanat çırpmalara vesile olması dileğiyle.

Bir bahçe düşün. Çorak ama kendi içinde bir ritmi var. Kırılanların, kaybolanların, susmayı seçenlerin sığınağı.
Orada her çiçek, bir yara izinden doğuyor. Her diken, geçmişin sessiz tanığı.
Ben bu kitabı okurken bir yerlerde kendimi buldum.
Belki yorgunluğumda, belki artık affedemediğim şeylerde.
Ama sonra fark ettim — bazı bahçeler, yeşermese de yaşar.
Ve bazı insanlar, sarsılsa da dimdik kalır.
“Sarsılmışlar Bahçesi’nde Şenlik”, tam da bu yüzden güzel:
Yıkılmış bir kalpten bile yankılanan yaşam isteğini unutturmuyor.

Yazarın 4 kitabını okudum. Yine sürükleyici ve de harika bir roman yazmış. Teşekkürler.

Değişik bir kitap. İnsanı sıkmadan kendi içine çekebiliyor.