E-Dergi

Yazarın, okumuş olduğum ilk kitabıydı. Anı yakalayıp bunu kelimelere dökmesi gerçekten başarılı. "Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık."

Geçmiş hapishane dönem şartları.. insanın kaptan şahsında iyiliğin içte olduğunu ve kaptanın şahsında insanın bir Tutku uğruna herşeyini kaybedebileceğini ve insanlara ne kadar iyilik yaparsan yap nisyandan mürekkep bir varlığın bütün bunları unutup yaptıklarından maraz doğuracağını.. Orhan Kemal, edebiyatımızın dehalarından..

Kitap bize unuttuğumuz gerçekleri hatırlatıyor. Özellikle sorumluluk alma kısmı beni etkiledi. Gerçekten yaşadığımız kötü olaylar karşısında ya inkar yolunu seçiyoruz ya da suçlama yolunu. Bunlardan birini seçtiğimiz zaman çözüm kapısını suratımıza kapanıyor ve bizde bir kısır döngü içerisinde hayatımızı yaşıyoruz. Sorumluluk almamız gerektiğini söylüyor. Hayatın sürekli sorun oluşturduğu ve mutluluğunda bunları çözmekten ileri geldiğini anladım kitaptan. Sadece sonu sıkıcıydı. Kitabı uzatmak istemiş gibi geldi.

Argo dili gayet iyi. Çünkü suç dünyasını anlatıyor. Bir çırpıda okudum . Kitabın bana sistem eleştirisinden daha çok, yozlaşan insanın topluma verebileceği zararları düşündürttü. Bundan en çok etkilenenler ise toplumun en zayıfları -yaşlılar ve çocuklar-
Alex gibi insanların idama mahkum edilmesi gerektiği ve bu iyi kötü seçim sorgulamalarının yersiz olduğu, Alex'in hayatını kararttığını insanlara ödemesi gereken diyetin canı olması gerektiğini düşündürttü. Ki idam cezası topluma nefes aldıracağı çok açık. Alex seçimleriyle iyiyi seçse bile F. Alexander ve mahvettiği karısı ? Suçludan çok masumun düşünülmesi gerekir. Biraz konudan saptım ama kitap gerçekten çok şey sorgulatıyor.
Ayrıca Gözlerindeki sır filminin senaristi bu kitaptan esinlenmiş. O da filminde -okurken benim yapmak istediğim gibi- tecavüze uğrayan kadının. İntikamını almış. O filmi izleyin bence .

O tarihlerde bugünleri anlatmış. Gün geçtikçe farklı hevesler uğruna bizlerde, bize ait birçok şeye yabancılaşıyoruz.