E-Dergi

Ursula sana hayranım! İyi ki böyle güzel eserler yazıyorsun, hayal gücün ilham verici!

Öncelikle gerçekten zor bir kitap. Kitabı okumakta zorlanırsanız kendinize çok yüklenmeyin diye baştan yazıyorum. Fakat Virginia'nın da yaptığı kolay bir şey değil. Kitaba kendinizi vererek okursanız keyif alacaksınız

Şu sıralar Zweig hakkında haksız eleştirilere denk geliyorum. Aslında yazdığı bu konsantre eserlerle biz okurlara yapacağı en güzel şeylerden birini yapmış. Akıcı kitaplarla okuma alışkanlığı kazanmamızı ve vaktimizin kısıtlı olduğu zaman dahi zihnimizi doldurmamızı sağlamış. Özellikle gençler için güzel bir seçenek. Kitaba gelirsek, kitap bir yitişin öyküsünü her zaman yaptığı gibi yerinde psikolojik tespitlerle bizlere anlatıyor. "Kayıp gitmek nasıl hissettirir"in cevabını merak ederseniz bu kitabı okuyabilirsiniz :)

Bir eser nasıl böyle hem basit hem de derin olabilir? Aşk romanı/öyküsü denilince nedense insanın aklına abartılı duygular ya da karmaşık ilişkiler içeren dramatik eserler geliyor. Fakat o kadar hayatın içinden ve yalın ki kendinizden bir şeyler bulabiliyor ve kendinizi karakterlerin yerine koyabiliyorsunuz. Kitap iki bölümden oluşuyor. 2 farklı ilişki dinamiğini görüyoruz. Aşkın bir matematiğinin olmayacağını, hayatın kesin çizgilerle ayrılamayacağını görüyoruz. Aşka ve yaşama dair farklı bir bakış açısı kazanmak isterseniz okumanızı tavsiye ediyorum.

Fazla didaktik ve fazla "Kamu Spotu" tarzında bir kitap, içerdiği öykülerde bir yazardan ziyade bir öğretmen olmuş Tolstoy. Sanatın toplum için olmayacağının ispatı gibi doğrusu. Eğer illa toplumsal bir meseleye parmak basmak istiyorsa da yazarların bunu böylesine göze sokar şekilde yapmamasını düşünüyorum. Yine de Tolstoy ile tanışmak için uygun ve her yaşça da kavranabileceğini düşünüyorum.