E-Dergi

Grange'ın nispeten sönük kalan Siyah Kanından sonra müthiş geri dönüşü Şeytan Yemini. Glenn Meade'in Şeytanın Müridinde yapmak isteyip eline yüzüne bulaştırdığı her şeyi Grange bu romanda mükemmel başarıyor. Kızıl Nehirler elbette unutulmaz ama Şeytan Yemini de her sayfasıyla çok özel.

Clive Cussler'ın yaklaşık 30 yıldır halen yazabiliyor olması ve halen her romanda yine özgünlüğü ve mükemmelliği yakalaması inanılmaz. Kutup Kayması da hemen her Cussler romanı gibi eşsiz, benzersiz. Çok sürükleyici. Mutlaka okunmalı.

Şeref Sözü, yazarın sinemaya aktarılan romanlarından birisi. Generalin Kızı gibi, Şeref Sözü de askeri içerikli ve kışlada geçiyor. Beylik deyimle, sayfaların nasıl birbirini izlediğinin farkına varamadan okuyorsunuz. Ama bu sürükleyicilik, bir güne sıkıştırılmış olaylar zinciri ile değil, ciddi karakter analizleri ve bu analizlere göre rollerini oynayan kahramanların eşliğinde kusursuz bir kurgu ile sağlanıyor. Nelson Demille'in tüm romanları gibi çok iyi.

Michael Connelly hayranı olduğumu bilen bir arkadaşımın önerisi üzerine satın aldığım bu kitabı bitirene dek, bir kaç kez yarıda bıraksam mı diye düşündüm. Ama yarıda bırakılıp çöpe atılma onuru sadece Metal Fırtına'da kalsın istedim.
Aslında kurguda bir problem yok. Heyecan, merak uyandırıcılık, sürükleyicilik yerinde. Ama karakter eksik. Kişilikler çok yavan ve basit. Michael Connelly örnek alınmış, çok belli. Roman kahramanının koskoca Los Angeles'ta ikamet ettiği yer bile aynı (Woodrow Wilson yolu). Fakat kötü bir taklitten öteye gidemiyor maalesef. Ayrıca kurguda büyük de bir boşluk var:Tarih belirli değil. Üniversiteli bir genç kız öldürülüyor. Kahramanımızın arkadaşı öldürülen kızın eski sevgilisi. Romanda son teknoloji kullanılıyor. Ama üniversiteli genç kızın eski sevgilisi olan kişi Vietnam Gazisi. Yani bugünlerde 50'den aşağı olmaması lazım yaşının. Bununla birlikte tarif edilen kişi oldukça da genç. Bu hata bile, romanı 5. sınıfa indiriyor aslında.
Okunacak birşey bulunamıyor ise, polisiye (özellikle LAPD polisiyesi) çok seviliyor ise, çerez niyetine, belki...

Michael Connelly'nin Harry Bosch dizisinin her romanını okurken bundan iyisi olamaz diyorsunuz. Ama bir sonraki romanı sizi yine yanlış çıkarıyor.
Unutulan Sesler, Bosch'un Kapanmamış dosyalar bölümüne dönmesinden sonraki romanlardan birisi. Her zamanki gibi mükemmel ve asla tahmin edilemez. Bütün bu sürükleyicilik ve şaşırtıcılığına karşılık, en ufak bir abartı da yok.
Romanın tek eksiği, Elenor ile roman boyunca hiçbir şekilde görüşmemesi.
Michael Connelly'den yine kusursuz bir polisiye, öneririm.