E-Dergi

Evet güzel bir çocuk kitabı gibi duruyor, sıkıldığımda okurum saçma yerlerinde gülerim zaman geçmiş olur diye düşünüyordum. Ama kesinlikle beklediğimden daha fazlası çıktı!

Alt tarafı küçük bir kızın uçuş maceralarıdır, zevklidir keyiflidir diye düşünürken kitap uçmaktan çok arkadaşlarına ve sahip olduğun değerlere sahip çıkma konusunda doldurdu gözlerimi. Ben basit bir altyapı ve tatlı bir anlatım beklemiştim oysa Uçabilen Kız bana emek harcanmış bir altyapıda tatlı bir anlatım sundu-tabi çeviri daha iyi olabilirmiş. Kısaca keyifle iki günde bitirdim ama kafamı 3. gün de meşgul etti.

Tavsiye eder misin diye sorsanız, çocuklara elbette derim ve eğer yetişkinler de okumak isterlerse hiç geri durmasınlar derim..

Eğer kolay kolay sudokuları çözüp "Çerez gibi sudoku çözerim, peh!" diye hava atmak istiyorsanız bu kitaptan uzak durun! Çünkü kolay bölümündekiler bile gazetelerde verilen kolaylara oranla orta-zor kıvamında kalıyor.
Yazın kendimi sudokuya verip zorlardan herhangi birini çözünce kendime ufak bir ödül vermeyi bile düşünüyorum hani...

İngilizcesinden okuyup bitirdiğim asıl adıyla "The Book Thief" bende özel yeri olan kitaplardandır.
Şöyle ki Markus Zusak'ın anlatımı muhteşemdir; araya Azrail'in notları düşer, Hans'ın Liesel'e alfabeyi öğretmek için çizdiği çöp kız "Saumensch" süsler sayfayı (ki gözlerimin yaşardığı andır "Böyle güzel bir gülümsemeyle gözlere ihtiyacın yok" yorumu), Max'ın "Mein Kampf"ın badanalanmış sayfalarına çizdiği doğum günü hediyesini okursunuz siz de Liesel gibi, defalarca...
Nazi Almanyasının gergin havasında da olsa desteklersiniz Rudy'i, öpsün artık Liesel'i diye, ölümün renklerini öğrenirsiniz Azrail sayesinde, komşunun bodrumunda bombaların dinmesini beklerken dinlersiniz Liesel'i, açken kitap çalan kızı...

Herneyse, kitap şahanedir, uluslararası 1 numara "bestseller"lığını hakkıyla kazanmıştır. Yalnız son bir şey söylemem gerekirse; yapabilirseniz orjinalinden okuyun kitabı, çünkü kitabın kapağı bile içindeki hüznü hissettiriyor, üstelik İngilizcesi oldukça sade ve kolay anlaşılır.

Tolkien'in muazzam hayal gücüne hayran olsam da, niye daha akıcı olmadığını sorgulayan biri olarak bu kitap bana göre değildi. Çünkü ne çocuk masalı tadındaydı ne de Yüzük Kardeşliği üçlemesinde olduğu gibi fantastik bir kitaptan beklenmeyecek kadar etkileyici gerçeklerle donanmıştı.

Bilbo'nun sürekli evini özlemesi, oburluğundan sürekli söz edilmesi, Gandalf'la olan muhabbetleri ve yüzüğü Gollum'un ininden "kazanması" gibi yerlerde elbette eğlendim, hayran kaldım-ama sıkıldığım kadar değil malesef.

Yine de yüzüğün tam öyküsünü, Sting'in adının nereden geldiğini ve hatta Bilbo'nun karakterini merak edenler için doğru kitap Hobbit.