E-Dergi

Kitapseverler için ilgiyle okunacak, hoş bir novella. Estetik açıdan başarısı ise tartışılır.

Romanın dünü ve biraz da bugünü. Zekiye Hoca alanı itibariyle İngiliz romanı ve kuramcılarının eserleri üzerinde daha çok durmuş. Kaynakçası geniş bir kitap olmuş; Lukacs, Bahtin, Roland Barthes, Frye başta olmak üzere pek çok kuramcının görüşleri derlenmiş. Nietzsche, Joyce, Woolf gibi isimlere de çokça atıflar var. Takdiri hak eden bir çaba. Bir edebî tür olarak romanın mahiyetine dair aydınlatıcı bir başvuru kaynağı olduğunu söyleyebilirim.

Söyleşi türünde kısa bir kitap olduğu için yazma üzerine teorik bir metin beklemeyin. Yeri geldiğinde bilmiyorum demeyi bilen, kısa konuşmayı seven bir yazar Le Guin. Sevenleri için kendisini biraz daha yakından tanımak ve beslendiği kaynakları görmek açısından tadımlık bir sohbet.

Şu yorum kutucuğunda asla birkaç cümleyle anlatılabilecek bir eser değil Büyülü Dağ. Geçen yüzyılın en iyi roman yazarlarından Mann'ın ustalık eseriyle karşı karşıyayız. Haftalara yaydığım roman boyunca dört başı mamur bir klasikle hemhâl olduğumu her defasında ve sonuna kadar hissettim. Roman türüne tutkun okurların ıskalaması talihsizlik olur. Başka bir talihsizlik de şu ki, çıtayı bir hayli yükselten bu kitabı okuduktan sonra, yani bu büyülü dağa tırmandıktan sonra elinize aldığınız diğer romanlara tahammülünüz azalacak ve kuvvetle muhtemel ömrünüzün geri kalanında bu çapta bir eserle çok az karşılaşacaksınız. Kolay hazmedilir, çıtır çerez kitaplar okumaya alışmış okurlar için, sürükleyici bir öykü yerine sabredemeyecekleri bir sanat eserinin derinliğine muhatap olmak hiç de cazip gelmeyebilir. Ayrıca Thomas Mann okumak sanıyorum, eğilimleri ve çarpıştırdığı fikirleri bakımından her zaman az çok rahatsız edici. Göze alan ziyafete buyursun.

"Gerçek şudur ki, kavuştuğun her emelin sonu hüzündür. Çünkü eninde sonunda ya o seni bırakır ya da sen ondan vazgeçersin! ... Allah için yapılansa bu kuralın dışında kalır." diyor ibn Hazm.