E-Dergi

Şaşırıyorsunuz, olaysız bir özyaşamöyküsü bu kadar ne anlatır diye. Edebî dil muazzam, çevirisi bile böyleyse diyip bu sonuca varıyorsunuz. İçerik, üslupla ve cümlelerin farklı şekilde de çatılması imkânıyla çoğunlukla tekrar ediyor elbet. Haddizatında temalar belli. Yalnız, uyumsuz, içli, hayalperest ve insanlardan uzak bir adamın sıradan hayatına dair gözlemlerini, düşlerinde kendine yeni dünyalar yaratmasını, yazmayı yaşamaya tercih etmekten doğan çilesini ve buhranlarını okudum bu eserde...

Bu kitapta yer alan "Bu İş Bütün Vaktimi Alıyor" bana göre en sıkı şiiridir Celâl Fedai'nin. Genelde düzyazılarını okuyup takip etmiş biri olarak Fedai'nin şiir sesi şimdiye değin pek çağırıcı gelmemişti bana. Adını andığım şiir ayarında başka güzel şiirler de görmedikçe hocanın münekkitliği/yazarlığı şairliğinden önde olacak benim gözümde...

Âkif'i böyle kavrayışlı ve özlü, daha iyi kim anlatabilirdi ki! Tavsiyedir, alın, okuyun ve okutun...

Tarih şuuru olmadan olmaz...

"Geçmiş, geleceğine ilişkin bir niyeti, gelecek ise geçmişine ilişkin hissî ve fikrî bir ünsiyeti olan milletler için anlamlıdır." (s.36)

Bu sözleri kitap genelinde açımlıyor İhsan Hoca; aydınlarımız meselesini, dünümüzü, bugünümüzü ele alarak. Tek başına tenkidin tahripten başka bir şey getirmeyeceğini, asıl önemli tavrın bir teklif sahibi olmak olduğunu da sıklıkla vurguluyor...

Bozkurtlar'dan sonra Atsız'ın en sevdiğim eseri...