E-Dergi

Örgüsü itibariyle akıcılık barındırmasa da karakter analizlerinin çok canlı ve etraflı yapılmış olması büyük bir ustalıktır ve hızlıca okuyup bitirme sebebidir. Bu romanı hikayesi itibariyle değerlendirmek haksızlık olacaktır zira pek klasiktir ama karakterler tepeden tırnağa, ruhunun en ince ayrıntılarına kadar kırk yıllık tanıdığımız dostlarımız gibidir. Hele ki Raif efendinin içindeki sızı, boşluk öyle bildiktir ki herkes içine bakınca aynısını görecektir...

Pekçoğumuzun eğer yorumlarını okumadan , ismine bakıp aldı isek tasavvufi öğeler umduğu bir kitap Elif. Tinsel bir kurgudan oluşuyor, reenkarnasyon ve bunun, sonraki hayatlara etkisinin sorgulanışı bir anlamda. Yalnız konusunda ziyade örgüsünde sorun olan bir kitap, bir türlü içine almıyor bizi, sanki bir bulanıklık ya da kopukluk var sahnelerde ya da anlayış farkı, bilemiyorum... Yazarda mı, çevirmende mi eksiklik? Ama bu kitap olmamış bir tat bırakıyor ağzınızda. Birazcık, ben edebiyattan anlarım diyenlerdenseniz, kitabı okumamakla bir şey kaybetmezsiniz...

Elif Hanım'ın bu kitabını okuyunca ne yazsam satar, yazayım bir şeyler dediğini düşünmeden edemedim. Evvala kitabın konusu hamilelik sonrası depresyonu iken kitabın 3/4 den fazlası Elif Hanım'ın çocuk edinmeye olan bakışını, çelişkilerini anlatıyor. Esas olan depresyon konusu ise az bir kısımda geçiştirilmiş. Kitabın tamamına yakını Elif Hanım'ın hayran olduğu bayan yazarlar ve sanatçılar için anneliğin ne büyük fedekarlık olabileceği vs işlenmiş. Bir tek entellektüeller anne olmuyor değil mi?
Sonuç olarak; okunmuyor mu okunuyor. Ancak bu romanı bizi hayal kırıklığına uğratmış, sığ kalmıştır.

Oyunun şiirselliği, usluptaki akıcılık çok etkileyici. Karakterler gerçekten canlı ve psikolojik örgüleri kusursuz. Hem edebi hem de felsefi bir tat veren eser. Bu çeviride bir tatsızlık görmedim. Muhtemelen elinize ilk alışta sonunu getireceksiniz.

Elif Hanımın başarılı romanlarından biri. Şöyle ki aslında yarattığı tüm karakterler aslında bir insanın iç dünyasının tüm çalkantılarının saçılmış halleridir. Herkes biraz sistem arızasıdır, bazıları daha fazla... Kendi içindeki boğumları, karakterlerinde canlandırdığını düşündüğüm bir tarzı var, keza bunda da başarılı. Romanlarının pekçoğunda yer yer tekrar görsek de bu tadımızı kaçıran bir rahatsızlık değil.