E-Dergi

“Ülker Abla”, sadece bir kitap değil; kalbinizin en hassas köşelerine dokunan bir dost sohbeti gibi…
Seray Şahiner’in dili sade ama etkileyici; karakterleri ise öylesine canlı ki sayfalar arasında yürürken onları gerçek insanlar gibi hissediyorsunuz.

Kitap, adını taşıyan Ülker Abla’nın etrafında şekillenen duygu yüklü bir anlatı sunuyor. Ülkü’nün yaşadıkları, geçmişin gölgesindeki umutları ve etrafındaki insanlara olan içten ilgisi, her sayfada duygu yoğunluğunu artırıyor. Şahiner, insan ilişkilerini, kırılganlıkları ve umutları o kadar doğal bir şekilde aktarıyor ki okurken kendi hayatınızdan parçalar bulmanız kaçınılmaz oluyor.

Annemin Uyurgezer Geceleri, bir annenin sessizliğiyle büyüyen bir çocuğun iç dünyasına açılan derin bir gece anlatısı. Ayfer Tunç, hatıraları, suskunlukları ve yarım kalmış duyguları öyle incelikle anlatıyor ki okur, kendi geçmişinde uyurgezer gibi dolaşıyor. Sevgi ile kayıp, yakınlık ile mesafe arasındaki o kırılgan çizgi satır aralarında usulca hissediliyor. Bu kitap yüksek sesle konuşmuyor; kalbe eğilip fısıldıyor. Bitirdiğinizde içinizde adı konmamış bir özlem, annelere ve çocukluğa daha uzun bakma isteği kalıyor.

Sarı Yüz, beni rahatsız ederek düşündüren kitaplardan biri oldu. Okurken zaman zaman “dur artık” dedim, zaman zaman da karaktere kızsam bile gözümü kitaptan alamadım. Başarı hırsının, kıskançlığın ve görünür olma isteğinin insanı ne kadar kolay yanlışlara sürükleyebileceğini çok çarpıcı anlatıyor. Edebiyat dünyasının parıltılı görünen ama aslında epey karanlık olan tarafıyla yüzleştiriyor. Bittiğinde içimde tuhaf bir huzursuzluk bıraktı ama sanırım tam da bu yüzden etkileyici.

“22 Tur”, Tilda’nın zorlu aile hayatı, omuzlarındaki ağır sorumluluklar ve geleceği için verdiği kararlar etrafında dönen samimi ve duygusal bir hikâye. Üniversite, iş, küçük kardeşi ve alkolik annesi arasında sıkışıp kalan Tilda’nın tek kaçışı yüzdüğü “22 tur”. Bu rutin hem yükünü hem de umutlarını simgeliyor. Havuzda tanıştığı Viktor ile değişen dengeler, Tilda’nın kendi hayatını kurma cesaretini sorgulamasına yol açıyor. Gerçekçi, içten ve insanı hemen içine çeken bir roman.

Zülfü Livaneli’nin Bekle Beni romanı, sade ama derin bir hikâyeyle insanın umutla bekleme gücünü anlatıyor. Aşkın, direnişin ve inancın iç içe geçtiği bu kitapta en çok “beklemenin aslında bir vazgeçmeme biçimi” olduğunu hissettim. Livaneli yine duygulara dokunan, düşündüren bir eser ortaya koymuş.