E-Dergi

Kişisel gelişim kitaplarını genelde okuyamıyorum, beni sıkıyor. Ama Dört Anlaşma öyle değildi. Zaten klasik bir kişisel gelişim kitabı gibi hissettirmiyor. Daha çok Toltek öğretilerine dayanan, ruhsal bir bakış açısı sunuyor. Anlatımı sade olduğu için kolayca okunuyor ve bir çırpıda bitiyor. Okurken sıkılmadım, aksine akıp gitti.

Bir gecede tüketilecek kadar kısa, ama insanın içinde uzun süre yankılanacak kadar derin bir kitaptı… Sözcükleri öyle yalın, öyle sahiciydi ki; sanki Firdevs gözlerimin içine bakarak kendi hikâyesini fısıldıyordu. Hayata daha en başından yenik düşmüş bir masumdu o. Umut, onun kapısını hiç çalmamıştı; güneş onun için hiç doğmamış, aydınlık ona hep uzak kalmıştı. Rüzgâr ise durmadan esmiş, onu savurdukça savurmuş, köksüz bir yaprak gibi oradan oraya sürüklemişti. Tutunmak için uzandığı her dal kırılmış, her sığınak birer birer yok olmuştu.

Ama yine de… İçinde sönmeyen bir şey vardı. Kırıldıkça keskinleşen, savruldukça direnen bir ruh. Firdevs, bütün karanlığa rağmen kendi varlığını inkâr etmeyen, sessizliğin içinden yükselen bir çığlık gibiydi