E-Dergi

Bu türü ve Grange´ı ilk kez okudum. Evet tasvirler, kurgu ve tempo tartışılmaz. Ancak her iki kilidi de önceden tahmin edebiliyorsun. Tasvirler o kadar gerçekçiydi ki otopsi bölümünde kusacaktım. Sonuçta, sadece iyi vakit geçirilecek bir kitap.

Amin Maalouf´un bu kitabı 1 yıl önce hediye edilmişti ve 1 yıldır bana bakıyordu. Kitabı bitirdiğimde neden bu kadar geç kaldığıma hayıflandım. Kesinlikle her sayfasından zevk aldım. Ancak ilk başında ve en sonunda ilgi, isim ve mekan çokluğundan dağılsa da şimdi diğer kitaplarına geçeceğim. Semerkant´ı en sona bırakmam önerildi.

Neden bu kadar çok kitap aynı konuyu işliyor diye birileri araştırma yapsa iyi olacak."Tek bir hayat var, kendini serbest bırak, içinden geldiği gibi yaşa..." Tamam, ama yaşa da görelim. Acaba bunu yazanlar öyle mi yaşadı? Çok akıcı, eğlenceli bir kitap. Yunanlılar'ın yaşam tarzı ve gelenekleri de geri planda. Bu kadar hesapsız bir hayatın nasıl son bulduğu ve pişmanlıkların hiçbir kariyer veya mülkle giderilemediği de görülüyor tabii.

"Piedra Irmağının..."dan sonra okudum, kolayca ve merakla okunuyor. "İyi kim, kötü kim, yoksa ikisi de bir bedende mi? Herkesin bir şeytanı var mı? Parayla kötü olunur mu?" sorgulayıp duruyorsunuz. Arada kahramanların birbirine anlattığı öyküler de güzel. Kitabı çok abartmaya gerek yok ancak okunabilir. Piedra´dan daha iyi.

Kitabı okuyunca erkekleri anladım. Yani kendini geliştiremeyen, dar kalıplar içinde babadan kalma kuralları sürdüren ve oğullarına aktaran erkekleri. Maalesef etrafımda bu kitaptaki zihniyette, kariyer ve diploma sahibi, modern görünüşli o kadar çok erkek var ki. Tamamen içgüdüleriyle hareket eden erkeklerin okuyup kendilerini haklı ve üstün bulacakları bir kitap. Ben etrafımdaki erkekleri anlamak açısından çok beğendim, yüzyıl geçtiği halde değişen bir şey olmadığını gördüm, olmayacağını anladım. Bu kafalara hizmet eden kadınlarımız da oldukça düzen böyle sürüp gidecek. Değişen tek şey teknoloji.