E-Dergi

Diğer İnci Aral kitapları gibi kolay okunuyor. 1 güne tüm karakterleri geçmişe dönerek anlatması güzel. Ancak hikayede çok da önemli rolü olmayan karakterlerin de geçmişine dönmeye çok gerek var mıydı bilemiyorum. Bu durum yer yer ilgimin azalmasına sebep oldu. Paranın satın aldığı hayatlar ve ahlak anlayışlarının paralelinde "hiçbir şey göründüğü veya sanıldığı gibi değildir" mesajını veren bir kitap. Arada tasvirlerde kullanılan Mor renginin sonlarda bir ilginç bir yere bağlanacağını umuyordum, ancak vurucu bir bağlantı bulamadım.

Pek çok film ve kitapta işlendiği gibi kiliselerde beyinleri uyuşmuş aşırı dinci rahip ve rahibelerin, hurafeler sonucu bir insanın hayatını nasıl bitireceğini, kiliselerin hapishane yüzünü, içiniz sıkılarak okuyorsunuz. (Bana Günahkar Rahibeler adıyla ülkemizde gösterilen filmi hatırlattı.) Aynı zamanda farklı olan herkese Şeytan etiketi yapıştırıldığını da. Elimden bırakamadığım ve çok yoğun tatlar aldığım bir kitap değildi. Yazarın başka kitaplarını da deneyeceğim.

Çocuklarının hayatını planlayan ve yöneten, sonuçta hepsini mutsuzluğa mahkum eden güçlü bir baba. Savaşta, ilkelerine ters düşmeye mecbur kalmış ve bu nedenle psikolojisi dağılmış bir asker. "20. yüzyılı kaybedersek 40. yüzyıl bunun hesabını sorar" Sanırım, kitabın bugün bile geçerli cümlesi bu.

Şiir gibi bir anlatımla ressamın son günlerini ve ölüm korkusunu, son resimlerinde kendi portesini doğayla özdeşleştirdiğini okuyorsunuz. Çok sürükleyici gelmedi. Rosshalde ve Bozkırkurdu´nun tadını vermiyor.

Çok sade bir dille yazılmış, yaşamla ölümü karşılaştıran, insanlarla diğer taraftakilerin birbirini anlamaya çalıştığı bir kitap. Tabii bunu yaparken iki tarafa ait değişik bakış açıları sunuluyor. Ergenlik dönemindekilerin de okuması gerekir bence..