E-Dergi

Okuduğum en iyi Lovecraft çevirisi. Yazarın diğer kitaplarını okumuş olsam da bu çevirmenden yeniden okuyacağım

Motivasyonsuzluk, eylemsizlik, istekli kabulleniş... memnuniyetsizliğin son raddede oluşuna karşın bir reaksiyona neden olmayışı... insanlıktan çıkma durumu. Uyuşukluktan ziyade hissizlik. Tüm bunlardan biraz da karakterlerin kendilerinin sorumlu oluşu. Başkalarının onları aşağı çekmesi yetmezmiş gibi kendi içlerinde kendilerini aşağı çekmeleri.

Virata'nın on sekizinci gecesi adına; insan aklının en kötü yanlarından birisi budur, gerçekleşmemiş ama gerçekleşebilecek olası cehennemin bekleyiş sancısı. İstemsizce ve anlık bir şekilde bu bilince varınca insan daha da geri dönemez artık, akla gelen hiç gelmemiş gibi yapamaz çünkü, öyle bir kabiliyeti yoktur insanın. Bu farkına varıştan sonra sadece kendisi vardır insan için. O cehennemi yaşayanın can çekişme ve kendini kurtarma çırpınışı bencilliktir dışardan bakana. Neyse ki Virata'nın bu endişesi gerçekleşmez, olabilecek olan olmaz... okur olarak bize de gerçekleşmemiş bu acıyı kendi gerçekleşmiş acılarımızla ilişkilendirmek düşer. Zira bazılarımızın cehennemi olasılık olmaktan çıkar çünkü bazılarımız Virata gibi değil Rahel gibi yaşarız hayatı.

"Ne de olsa insan acıdan da nasibini almıştır" üstüne düşünülesi ne güzel bir cümle

modern dünyadaki iletişimsizlik, savaşın toplumun belli bir kısmına etkisi, satır aralarında Woolf'un kişisel görüşleri, Big Ben'in vuruşları... hepsi sizi karakterlerin zihinlerinde dolaştırıyor...