E-Dergi

Yürümek gibi basit bir eylem ancak bu kadar derin ele alınabilir. Gros kitapta Nietzsche, Rimbaud, Rousseau, Thoreau, Kant, Gandi gibi isimlerin yürümekle olan bağına değiniyor.
Yürümeye başlamanın vazgeçişin, vazgeçişin de özgürlüğün kapılarını açacağını sade bir dille anlatıyor. Yürürken kimliklerden arındığımızı, toprağa yaklaştığımızı, insanın kendine dönüşünün çoğu şeyden ayrılmakla başlayacağını belirtir. Özellikle varmak için yapılan yürüyüşler değil, aylak, amaçsız yürüyüşleri önemli bulur. Ufuk açıcı bir kitap.

Hayvanlara bakışımı değiştiren bir kitap oldu. Bazen tekrara düşse bile bakışımı derinleştirdi.
Kayıp göndergeleri gün yüzüne çıkararak doğal gelişen düşünceyi ortaya çıkarıyor.
Her ne hak mücadelesi veriyorsanız verin; ister feminist mücadele, ister özgürlük mücadelesi, ister çevreci mücadele olsun, hayvanların yenilmesine karşı çıkmıyorsanız, hayvan öldürmeyi normal kabul ediyorsanız, ölü hayvan yiyorsanız, gördüğünüz hak mücadelesi büyük bir eksiklik barındırır. Tutarlı olmaz.
Ataerkil zihniyetin kırılması için öncelikle yeme alışkanlıklarımız düzenlenmeli ve hayvan bir gıda maddesi olmamalıdır.

Yazar "gözetim kapitalizmi" diye adlandırdığı bu dönemde dikkat becerimize; ekranlarla birlikte yediklerimizle, soluduğumuz kirli havayla, çalışma saatlerimizin uzunluğuyla zarar verildiğini ve sadece bireysel dikkat becerimize değil kolektif dikkat becerimize de zarar verildiğini ve bununla bireysel olarak baş etmenin pek mümkün olmadığını, toplumsal tepki sonucunda hükümetlerin önlem almasıyla baş etmenin mümkün olduğunu vurguluyor.

DEHB tanılı çocukların oranında son dönemdeki artışı üzülerek okudum. İlaçların sadece palyatif bir çözüm sunduğunu; ekrandan uzak doğal bir yaşamla gerçek çözüme ulaşılacağını, şehirlerimizin yürüyüşe, bisiklet kullanıma uygun tasarlanması gerektiğini söylüyor.

" Kendinize hakim olmayı deneyebilirsiniz ama ekranın diğer tarafında size karşı çalışan bin tane mühendis var."