E-Dergi

Yazarın okuduğum ilk kitabı daha önce de yazarı hakkında bir bilgim yoktu. Kitapta ,Morgue Sokağı Cinayetleri ve 3 kısa hikaye bulunmaktadır. Kitabın arka kapağımda yazar için “polisiye türünün mucidi olarak kabul edilir,” ifadesi bulunmakta ancak polisiye bir hikaye heyecanı hissetmedim. Dili sade, okunmakta zorluk çekmedim. Yoğun bir tasvir yoktu, bu yüzden olayın içinde tam kendimi bulamadım. Polisiye hikaye ve roman okumayı seven birinin beklentilerini karşılamayacağını düşünüyorum.

Sabahattin Ali’nin kitaplarını keyifle okurum. Bu kitap da onlardan biri, tavsiye ederim.

Kitap Sabahattin Ali’nin evlenmeden önce ve evlendikten sonra eşine ve kızına yazdığı mektupları içermektedir. Sabahattin Ali eşine mektupların büyük kısmını eski dilde ama kızına yeni harflerle yazdığını görmekteyiz. Mektupların orjinal ve tercüme edilmiş halini bulabilirsiniz. Mektuplar nişan süreci ile başlıyor ve yurt dışına kaçma planları ile bitiyor. Mektuplarda Sabahattin Ali’nin bşr baba olarak ne kadar sorumluluk sahibi olduğunu, bir yazar olarak dönemin baskılarına ve maddi imkansızlıklara rağmen işini yapmak için ne kadar çabalayan, işine bağlı biri olduğunu ve uzaktan da olsa kızını ve eşini ihmal etmediğini okuyacaksınız. okurken kendinizi olayların içinde bulacaksınız.

Yazarın her kitabını severek okuyorum, bu kitap da tek kelime ile mükemmeldi. kadın karakterin kitapta baştan sona yaşadığı tüm duyguları bizlerin de yaşayacağı şekilde çok güzel tasvir edilmiş.

Kitapta Sabahattin Ali’nin hem kasaba hem de kişilerin yoğun tasviriyle bir anlatım görüyoruz. Kasabada doğru ya da yanlış nüfuza ve zenginliğe göre belirlenmesi, hatta Hilmi Beyin oğlu Şakir’in adam öldürmesi bırakın yanlışı, güce bile dönüşmesi çok zengin bir anlatım ile aktarılıyor. Yusuf’un hep yabancı hissetse de kendi bildiği doğrularla kimseye minnet etmeden ayakları yere basarak sürdürdüğü yaşam, Muazzez’i sevmesi ve onunla evlenmesiyle artık “bastığı yerin ayaklarının altında sıkı durduğunu hissedememek… “ eğrelti bir yaşama dönüşmesini okuduk. Muazzezin yanlış olduğunu bildiği ama iradesizlik, güçsüzlük ya da Yusuf’un tabiriyle yaşının küçük olması artık hayatının kontrol edememesi, Şakir’in yıllar önce Yusuf’tan yediği yumruğun öcünü alma biçimlerini duygularını yazar çok güzel kaleme almış