E-Dergi

panait ıstrati okunmalı. anlatımı, dili harika, sizi hemen hikayenin içine dahil ediyor. sürükleyici.

dili çok akıcı. gündelik dili kullanmış yazar. 17 yaşında bir çocuğun ağzından kendisi ve çevresini anlatmış sokak ağzıyla. çok sevdiğim romanları, filmleri hatırlattı bana, tom sawyer gibi, bülbülü öldürmek gibi, kızarmış yeşil domatesler gibi. böyle romanlarda, filmlerde aniden hiç beklenmedik dramatik bir olay olur ve kitap, film vs. hep aklınızın, kalbinizin bir köşesinde yer eder. ama bu daha ziyade bir durum hikayesi tadında. hep bir şey olacak diye bekliyorsunuz, ama bir olaydan ziyade süreç anlatıyor. kitabın en sevdiğim tarafı holden'ın kardeşlerini anlattığı kısımlar, insanın içine sıcacık duygular veriyor bu anlatım, gerçek sevgiyi ve sıcaklığı tüm içtenliğinizle yürekten hissediyorsunuz. öyle güzel...

sanki güncelliği yakalamak adına pek bir uğraşılmış, bu da öykülerde zorlama gibi durmuş. Ama genel olarak güzel. Muzaffer İzgü gerçekleri kendi tarzında pek bir güzel anlatmış yine.

cezmi ersözün bir yazısında duydum ismini, ne kadar ayıplıyorum şimdi kendimi... biraz sabahattin alinin kürk mantolu madonnasıydın biraz ahmet hamdi tanpınarın huzurda anlattığı nuran diyordu kırk yılda bir'de. ne kadar haklıymış... bu yazarlar kırk yılda değil dörtyüz yılda bile tekrar gelir mi bilmem. büyüleyici bir roman...

gerçek bir roman gerçek bir üstat... kitabı okuyup ardından filmini de izledim, kitapların sinemadan ne kadar ayrı ne kadar sıcak ne kadar insanı kendi içine çeken bir yapıları olduğunu bir kez daha anladım. sabahattin ali harika bir yazar...