E-Dergi

Sürdürürken çürümenin absürd süsü verilmiş fenomenolojisi. İşte Beckett'ın yaptığı. Bu kez sürdürenler Molloy ve Malone ki onlara anti-kahraman demekle halt ediyoruz. Bir de adlandırılamayan var, nasıl adlandıramasak onu ? Anti mi diyelim sadece ? Anti-K mı diyelim K'dan tüm anlamları ayraç içine alıp çıkartarak ? Anti-Kahramanların yaratıcısına ne denir ? Antilop mu ? Saat gece 2, bunu yazarak mı sürdürsem yoksa yatıp zıbararak mı ? Karar vermek hem çok kolay hem çok güç çünkü önemli bir neden yok her ikisi için de. Okuyun, okumayın, bana ne.

Jander bir elftir aslında, ama grubu ile birlikte konakladıkları kasaba vampirlerin saldırısına uğrar ve bu yaşayan ölülerin elinden kurtulmayı başaramayan grup arkadaşlarından biri tarafından ısırılarak vampire dönüştürülür.

Bilenler bilir, elfler gün ışığına, güzelliklere bağlı bir ırktır. İşte Sislerin Vampiri'ndeki asıl temayı, bir kıyıcı olan Vampir Jander ile, yaşamı, güzellikleri seven Elf Jander arasındaki bu ikilik oluşturur.

Jander olabildiğince insan kanı içmekten uzak dursa da bazen bu "susuzluğa" dayanamaz. İşte böyle bir seferinde bir tımarhaneye "sis olup" girer ve orada Anna'ya rastlayıp aşık olur.

Ancak Anna bir büyünün etkisindedir, bu yüzden aklı onu terketmiştir ve sonunda Jander'ın kollarında ölür.

Jander ona bunu yapanı bulmaya ve intikam almaya and içer ve bu isteğini duyan Ravenloft onu sisleriyle kendine getirir. Jander için asıl hikaye şimdi başlamaktadır, Anna'nın başına gelenleri burada öğrenecek, Vampir/Büyücü Strahd'la da burada karşılaşacaktır.

Bir Beckett anti-kahramanının özellikleri :

1. Hiçbir şey için hiçbir çaba göstermez (buna değecek birşey yoktur çünkü)

2. Çaba göstermeksizin eline geçenlere ya da zaten elinde olanlara (vücudu, usu, dünya vs..) değer vermez. (buna da değmez çünkü)

3. Acıdan kaçmak dışında bir amacı yoktur (ki bu kaçış için bile 1.maddeyi çok fazla zorlamaz)

4. Yaşamak için de ölmek içinde nedenleri yoktur, böylece absürdü doğururlar (hiçbir neden olmamasına rağmen gerçekleştirdikleri eylemler absürd görünür ya da)

Hiç metinler ve uzun öyküler'de anti-kahramanlar ve dünya arasında bir savaş vardır. Dünya saldırır, anti-kahraman umursamaz.

Gebe kaldığını iddia eden bir fahişeye (bebek tekmeler savurmaktadır) yanıtı şöyle olur bir anti-kahramanın : "eğer hoplayıp duruyorsa benden değildir."

Murphy varoluşunun toplumun varoluşuyla çeliştiği biridir. İnsanları "omuzlarının üstünde küçük kafalar" taşıyan canlılar olarak görmektedir genel olarak. Celia'ya bir tutkusu vardır ya bunun ne olduğu pek de belli değildir. Ben şöyle düşünüyorum, kadınsız kalmak bir rahatsızlık verir, kadınla olmaksa birşey vermez... işte burada Murphy daha tercih edilir olanını seçiyor. Celia'dan önce de başkaları geçmiş hayatından, Celia'da geçiyor belli bir süre hiçbirşey vermeyen şeyin verdiği sıkıntıya bağlayabiliriz bence bunu.

Sallanan sandalyesine kendini bağlayarak bir nevi "zorlama meditasyon" yapmaktadır Murphy. Usunda gezinmek, fiziksel ve acı veren dünyadan uzaklaşmak için.

Celia iş bul tutturunca bir sanatoryumda iş bulur Murphy ve orada Bay Enton'la oynadığı satranç oyunu bana göre bu kitabın genel akış diagramını, Murphy'nin dünya karşısındaki tepkisini anlatmaktadır.