E-Dergi

Civciv kutusu ne ki ,çok daha acıklı öyküler anlattı zaman...Kimileri çiş karışmış neskafelerini içerken ,iki reklam arasına sıkışmış haberlerde , bu acıklı öyküleri izlediler... so0ndaki hikayesinden alıntıdır. Sona kadar gülerken boğazınızda bir yumru bırakır....

Yaşıtlarım gibi ben de kitabına hayran kalıp çok sonrasında dizisini izleyenlerdenim. Hatta bu kitap beni Atilla Atalay ın sadık okuru yapan kitaptır. Sıdıkanın maceralarının yanı sıra ; sona eklediği kendi ailesinden hikayeleri barındıran bölüm de oldukça güzeldir.

Atilla Atalay ın ençok ailesini anlatmasını seviyorum o naif ,muzip tarzıyla...Yıllar içinde tüm aileyi tanımışımdır diyebilirim. Tabiki aktardığı kadarıyla .Bu kitabında da herzamanki gibi son bölüme ayrılmış birbirinden sıcak ,farklı 6 hikaye bulunuyor.Ancak ben en çok '' Dayıcım'' ı sevdim. Kendi dayıcım da nevi şahsına münhasır olduğu için olabilir : )

Yalnızlık Aletleri çok severek okuduğum kısa mizah hikayelerinden oluşuyor.Tabi itiraf etmeliyim ilk aldığımda herzaman sondaki hikayelerden başlıyorum okumaya kitabı.Bunda da öyle oldu .''Talaşlı Şemsiye '' ise en beğendiğim öykü idi.

Julia Ortay uzun zamandır instagram hesabını takip ettiğim biri olmasına rağmen ilk kitabını yeni okudum .Beklentimin biraz altında kalmasına karşın hikayesi oldukça sarsıcı ve sonunda gerçek hayat mücadelesinde özgürlüğü kazanmasıyla da umut vericiydi. Kitabın bittiği noktadaki yaşantısını ve yine Tanrıya, hayata ,politikaya olan düşünceleriyle harmanlayarak bizlere sunmasını merakla bekliyorum.