E-Dergi

Kitapta bir çok noktada tekrarlara düşülmüş.Başlığı bile biraz cüretkar,belki ukalaca.Bir medya grubunda hakkında yazılmıyor veya o gazeteler yazarımızı yok sayıyor diye ağlayan biri için ne diyebilirim ki...Sen Nihat Genç olduğun için yok sayılmıyorsun,onlardan olmadığın için yok sayılıyorsun.Ne olur kendi kendine sayıklayıp ağlama artık.Bence önce kendinle,nefesini paylaştıklarınla,yaslandığın bazen de abandığın dostlarınla hesaplaş.Don Kişotluk yapmadan eleştir,biraz da kendine bak istersen.O kendinle ilgili sorun halledilirse belki söz edebiyata,edebiyat derslerine gelebilir...

Kemal Sayar,tam anlamıyla "bizden" biri.Samimiyeti,alçak gönüllülüğü bilgi ve sevgisiyle birleşince tadına doyulmaz ucu açık;hep içimizde işlenen ve işlendikçe büyüyen yazılar/hikayeler çıkıyor ortaya.Modern hayat,evet,yaralarından ibaret insanlar çıkarıyor ortaya.Bunu söylemek değil bu yaraları nasıl sağaltacağımızı söyleyebilmek önemlidir.Nefsin,egonun bin bir türlü aynalarında değil kendi içimizde sağalmanın denemelerini yapıyor ve bence çok da iyi ediyor...

O "uğursuz çarpışma"dan sonra düştüğümüz karanlığı aydınlatmaya çalışıyor Özel.Sıkı bir kitap olduğunu söylemeliyim.Gelenekçileri de modernistleri de huzursuz eden yönleri var.Kesinlikle okunmalı,okunmakla kalınmamalı!

Bir solukta okunan bir kitap.Çok içli,çarpıcı bölümleri var.Doğu'ya,kendimize,hayat tarzımıza dönük gerçekten katıldığım izlenimleri var.Bazı sayfalar şiir değil ama şiirden de güzeldi...

Kitabı büyük bir zevkle okudum.Kalıplar içinde düşünerek İsmet Özel'i anlama çabalarının beyhudeliğini vurguluyor.Birçok kişinin yanlış bildiği (Kendim de dahil !)bazı durumları açıklıkla ortaya koyuyor.Selahattin Yusuf'a teşekkür ederim,düşünmenin değerini yeniden hatırlattığı için,tabi bütün Meksikalılara da.