E-Dergi

Bazen hayat gizler kendini... Sımsıkı çekilmiş perdelerin ardına saklanan utangaç eviçlerinde, kapıların ardında, güneşin terk ettiği sokaklarda, o bıyıkaltı gülüşlerde, mühürlenmiş ağızlarda, yüze düşen gölgelerde, ketum yüreklerde, harflerin kıvrımlarında, kelimelerin dilsizliğinde, sonsuz susuşlarda, hiç düşülmeyen yollarda, hep beklenen aşklarda, hiç beklenmedik sonlarda gizler kendini hayat...
Ta ki bir yazar onu bulup çıkarıncaya dek.
Ta ki bir yazar onu bize anlatıncaya dek.
Ancak bu kadar bizden ancak bu kadar hayatın içinden olabilir diyeceğiniz birbirinden farklı 16 öykü. Hepsinin konusu, karakteri çok farklı ama hepsi bir şekilde denk geldiğimiz, duyduğumuz, gördüğümüz hatta belki de yaşadığımız şeylerden esinlenilmiş gibi. Okuyan herkesin bazen tebessüm edeceği, bazen kahkahayla güleceği bazen de üzülüp hüzünleneceği öyküler.. Öyle temiz öyle akıcı yazılmış ki, hiç sıkılmadan bir çırpıda okunabilir bir kitap.

Düşük bir IQ seviyesiyle doğan Charlie bir deneyin parçası oluyor. Yapılan ameliyattan sonra çok hızlı bir şekilde zekasında artış oluyor. İlk günlerde yazısında bile hatalar olan Charlie artık oldukça akıllıdır. Charlie ile birlikte deneye sokulan fare Algernon'da büyük başarı elde edilmiştir. Gidişat oldukça iyi görünmektedir. Ta ki bir gün gelip her şey tersine dönene kadar.Bu süreçte Charlie çok fazla şey öğrenir, ailesini tanır, farklı diller öğrenip güzel araştırmalar yapar fakat yine yalnızdır.Kitabın sonlarına doğru Charlie şöyle diyor: " Zekanın tek başına hiçbir anlam taşımadığını öğrendim. Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez. Zeka bir insanın sahip olabileceği en büyük lütuflardan biri... Ama ne yazık ki, bilgi arayışı sevgi arayışını kapı dışarı ediyor. Sevgi alma ve Sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka, zihinsel ve ahlaki çöküşe, nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar. "Sevginin değmediği zeka bile bir işe yaramayacaktır.

Kitap bitiyor fakat kapağını kapattıktan sonra bile etkisini hissetmeye devam ediyorsunuz. Dışardan bakıldığında çok normal görünen her şeyin yolundaymış gibi olduğu bir aileyi öyle anlatmış ki.. Sanki böyle o ailenin içinde bir köşede oturmuş olanları izliyormuş gibi hissettiriyor insana. Ve aslında toplumumuzda olan her şeyi ilmek ilmek işliyor satırlara. Yazılanlar o kadar tanıdık o kadar bildiğimiz, duyduğumuz, gördüğümüz şeyler ki.Karakterlere gelince hepsinin ayrı bir hayatı hepsinin ayrı bir yaşanmışlığı hatta yaşayamamışlığı var. Hangisini okusak sanki ona hak verecekmişiz gibi hissediyoruz. Tüm bunların içinde hayatın haksızlığını, anne babaların yaşadığı olumsuzlukların çocuklara nasıl yansıdığını ve o çocukların hayatlarını nasıl etkileyebileceğini görüyoruz. Ve bence en önemlisi sevgi ve iletişimin insan hayatındaki önemini fark ediyoruz.Gayet güzel ve anlaşılır bir dille yazılmış bu kitabı bir oturuşta okuyabilirsiniz. Kendiliğinden akıp gidiyor zaten.

Bir kitap çocukları herrrr yere götürebilir :))
Vee kitaplar çocukları büyüleyici maceralara davet eder ...

Kitap o kadar tatlı ki.. Beğenmemek mümkün değil. Hem çizimlerinin güzelliğiyle hem de kullandığı dille yine çok güzel bir eser koymuş ortaya Mert Arık. Çok kısa ve keyifli bir çocuk kitabı ama büyükler de okuyup keyif alabilirler. 5 dk bile olsa yüzlerinde o tebessüm oluşabilir.

Kitapları ve kütüphaneyi çocuklara sevdirmenin ilk adımı olarak okutulabilir. Kesinlikle etkili olur. Çünkü çok cazip bir şekilde kütüphanenin güzelliğini anlatmakta. Çocukları içinde bulundukları sıkıcılıktan alıp onlarda merak uyandırıp asıl mesajı sonunda hoş bir şekilde vermektedir.

" Ölümsüz olmak için ölmek gerekir "

3 farklı hayat, 3 farklı insan ve kocaman bir dostluk.
Ve sırlarla dolu bu hikayeye ev sahipliği yapan Beyoğlu... Sırların adresi.
Severek okuduğum yazarın bu kitabında başlarda ve ortalarda biraz sıkılır gibi olup sürekli asıl konuya gelinmesini beklesem de sonlarına doğru merak oluşmaya başladı. Ve gerçekten sonu oldukça sürpriz bir şekilde bitti. Her zaman ki gibi şaşırtmayı başardı. Ve hiç beklenilmeyen bir sonla karşılaştım.Ve kitabın kapağını kapattığımda baştaki durağanlığın yerini sondaki şaşkınlık aldı.