E-Dergi

Orhan Kemal belki de birçok hikaye yazarı gibi, kendi yaşamından alıntılar yapmış hikayelerini yazarken. Belki de bu yüzden akıcı ve sade bir dili var kitabın. Bazı kısımları çok gerçekçi.

Değişim, değişme çabası, değişime karşı çıkma. İktidar kavgası, hırsı. Kişisel çekişmeler. Kimliğini yitirme. Kimlik bunalımı. Arayış. Kayboluş... Kaos.

Yine bir masalsı İhsan Oktay Anar kitabı. Sanki Karayip Korsanları ile çok fazla benzerlik var. Sürükleyici bir deniz gezisi hikayesi var. Felsefe kısmı biraz havada kalmış gibi geldi. Sonu da net bitmiyor. Sanki bir köşede anlatılan, sonu bilinmeyen veya sonu hiç yazılmamış masalımsı bir hikaye gibi bitiyor. Çok fazla denizcilik terimi içeriyor: "Palamar mola edildikten sonra, usturmaçalar çekildi. Serenler hisa edildi. ... ve marsipetlere basıp serenlere yayıldılar." gibi.

Osmanlı'da Leonardo da Vinci gibi devamlı olarak çok değişik mekanik tasarımlar yapıp bunları iman eden bir mucitten ve sonrasında gelenlerin yaşamlarından bahsediyor kitap. Mucitler çok faydalı icatlar yapıyorlar ama bunlardan faydalanılamıyor. Belki biraz da bunun etkisiyle bazı mucitler devri daim çalışan makina yapmaya kalkışıyorlar. Bu uğurda heba olup gidiyor emek ve zamanları. Kitabın bazı kısımları eğlenceli, bazı kısımları mekanik tasarımların tarifleri ile geçiyor. Biraz da masalsı bir hava var kitapta.

Hikaye olarak fena değildi bence. Fakat bu hikayede gerçek suçlular o kadar gizlenmiş ki bunları bulmak mümkün mü bilemiyorum. Ortaya çıkan suçlular dışında daha birçok kimse de suçlu olabilirdi gibi geliyor bana. Bu yüzden dedektiflik tarafını çok başarılı bulamadım.