E-Dergi

Öyle ya da böyle Selçuk altun'un kndine özgü bir üslubu ve sesi var.

Buradaki notları Cumhuriyet gazetesinde yayımlanırken zaten okumuştum.

Kitap haline gelince de alıp okudum.

İnsanın zihninde zengin çağrışımlar uyandıran alıntılarla dolu bir kitap.

Ama bende nedense bir eksiklik duygusu uyandırdı. Ne olduğunu, nereden kaynaklandığını bilmediğim bir eksiklik...

Kapağındaki espirilere bakıp komik bir kitap olabileceğini düşündüğüm için almıştım.

Ama hepsi kapağındaki kadarmış.

Sözde komedyen gibi düşünmeyi öğrettiğini iddia eden, yazarlarının çok berbat olduğunu düşündüğüm espiri anlayışlarını nasıl geliştirdiklerini (?), gösterilerine nasıl hazırlanıp malzemelerini nasıl oluşturduklarını anlatan sıkıcı, bomboş eğlencesiz bir kitap.

Adındaki "roman" sözcüğünün nedenini anlayamadım doğrusu.

Olsa olsa "100 ayrı romandan alınmış birer sayfalık kesit" denebilir belki.

Önsözünden, yazarının İtalo Calvino'nun çok yakın arkadaşı olduğu anlaşılıyor. Çünkü övgüleri biraz abartılı geldi.

Yine de okunması eğlenceli (kimi bölümler biraz zorlama gibi olsa da) ve bir yanıyla da bana İtalo Calvino'nun Görünmez Kentler'ini hatırlatan bir kitap.

Kolay okunan, eğlenceli ve sürükleyici bir roman. Yer yer mizahi bir dili var. Daha önce yazarın Gece Bülteni adlı romanını okumuştum. Anlatılan olay ve insanlarda bizim toplumumuzun da izlerine rastlamak mümkün. Daha doğrusu benzerlikler bulmak mümkün. Bunda yazarın İstanbul doğumlu olmasının da payı var mıdır bilmiyorum.

Okuduğum en ilginç kitaplardan biri.

Yazarın hayalgücü ve yaratıcılığı sıradışı.

Çok katmanlı, zekice kurgulanmış yer yer güldüren, yer yer meraklandıran şaşırtıcı bir roman.

Yazarın Türkçedeki bütün kitaplarını okumuştum daha önce.

Özellikle Rus Tazı'sını tavsiye ederim. Ama önce bunu okuyun.