E-Dergi

"kıvılcımı söndürmeyen ateşi zapt edemez" hikayesi kitabın içinde en sevdiğim öykü olmuştur.

masamdaki en işlevsel parçalardan bir tanesi

kapitalist toplumun yarattığı insan prototipini oldukça başarılı bir şekilde yansıtan son derece başarılı bir kitap...çok acıdır ki okurken mutlaka kendinden de bir şeyler buluyorsun. mutlaka senin de olmuştur çevrende olup biten onca şeye duyarsızlaştığın, yabancılaştığın. birileri karşında acı çekerken bir taraftan üzüldüğün ama bir taraftan da yarın nereye gideceğini yahut akşama ne yiyeceğini düşündüğün. kendimizi kandırmayalım arkadaşlar, bugünkü insan yabancıdır.

insan özünde iyi midir kötü mü? yaşadığı şeyler midir insanı kötülük yapmaya iten? Günday romanı boyunca sana bu soruyu soruyor aslında. dili kolay ama okuması oldukça zor bir kitap. zorluğu yazarın uslubunda veya hikayenin sıkıcılığında değil yazılanlarda! çok kez kitabı kapatıp devam edemediğim olmuştur ancak bizim okumaya bile dayanamadığımız hikayeleri birileri bir yerlerde yaşıyor.dünyanın pisliklerine gözünüzü kulağınızı tıkamak istemiyorsanız okuyun bu kitabı.

ah be george ve lennie...keşke hayalinizi gerçekleştirebilseydiniz de modern toplumun köleleri bizlere bir umut ışığı olsaydınız.kitabın başlarında aynı hayalleri sen de kuruyorsun sabah 8 akşam 5 çalışan bir köle olarak, evet diyorsun neden olmasın, neden biz de küçük dünyamızı kuramayalım? ama sonuna gelince bizim bu sisteme zincirlerle bağlı olduğumuzu hatırlayıp sabah 7 de kalkıp tekrar yollara düşüyorsun zaten zengin olan patronunu daha da zengin etmek için...