E-Dergi

Pekçokları Sandler için boş oyuncu, sadece komiklik yaparak para kazanmaya çalışan adam etiketi yapıştırsa da ben pekçok filminde bir mesaj vermeye çalıştığını düşünürüm. Hele ki komedi filmlerinde bu mesajı iyi bir şekilde vermek daha zordur. Özellikle Click ve 50 İlk Öpücük filmleri bu konuda oldukça başarılı gördüğüm yapıtlar. Zohan ise sadece iyi bir mesaj taşıyan ancak kendisi rezalet bir film bence.

Daha çok gençlere yönelik film serisi, özellikle erkeklere hitap ediyor. Bol bol gıcır arabalar, aksiyon sahneleri, güzel ve kısa kıyafetli kızlar... Tüm bu görsel şölen(!) içinde bir de aşk ve suç hikayesi barındırırsanız çok satmamanız imkansız. Ancak uçuk, gerçeklikten uzak sahneler barındırsa da ekran karşısında keyif aldığınız da bir gerçek.

İnsanlar ihtiyaçlarını mı satın alırlar, yoksa satın aldıkları şeylere ihtiyaçlarının olmasını mı arzularlar düşüncesiyle yazılmış "moda" üzerine bir film.

Fazlasıyla romantik bir dille yazılan kitap, güzel metaforlarla bezenmiş. Ana karakterin neden yemek yemeye bu kadar düşkün olduğu Freudçu bir yaklaşımla anlatıldığını öğreniyoruz. Mahrem kalması gereken konuların insanların merakları nedeniyle ifşa edilmesi, sahip olunan "naifliği" bozduğu anlatılmış.

Oldukça sade bir dille yazılan kitap basit cümleleri ve kısa bölümleri ile akıcı bir üsluba bürünüyor. Bir başka yayınevine ait çevirinin önsözünde yer alan bilgilere göre yazarın kitapta babası olarak anlattığı kişi gerçekte komşuları. Annesi ise kafasında yarattığı bir hayal. Anne-çocuk ilişkisine ait hep iyi yanların anlatılması da sanırım anneye duyulan özlemle ilgili. Dönem Rusyasında erkeklere Almanca, kızlara ise Fransızca öğretildiği bilgisi yine kitaptan edindiğimiz bir başka bilgi. Yazar çocuk ruh halini başarılı bir şekilde gözlemleyip satırlara dökmüş.