E-Dergi

geçtiğimiz sene şehir tiyatrolarında bu oyuna gidip hayran kalmıştım. bu yaz da okuyup yeniden hatırlamak istedim. yaşar kemal bu toprakların dilini en iyi okuyan yazar. ve bu toprakları kitaplarında da çok güzel konuşturuyor. ince memed'de olduğu gibi bu kitapta da kullandığı masalsı dil baştan sona kitabı bir nefeste okumama yardımcı oldu. vaktiniz olur ve denk gelirseniz hem kitabı okumanızı hem de şehir tiyatrolarında oyuna gitmenizi öneririm.

sally rooney'nin en az favorim olan kitabı. sohbetler, dil ve anlatım samimi ve gerçekçi. hatta sıradan. ama karakterlerin bence hiçbiri gri değil. hiçbirini samimi bulmadım hatta hepsini hakikaten rahatsız edici ve problemli görüyorum. sally rooney'nin yazdığı en acımasız ve bencil karakterler bence bu kitaptaydı. kısaca, yirmili yaşlarında iki arkadaş ve eski sevgili olan Frances ve Bobbi'nin, fotoğrafçı Melissa ve aktör kocası Nick'in bir ortak ilişki kurması üzerine kurulu bir kurgu var. daha sonra France ve Nick birbirlerine çekilir ve Bobbi, Melissa, arkadaşları ve aile üyeleriyle rahatsız edici durumlara ve yüzleşmelere yol açan bir ilişkiye başlarlar. her ne kadar iletişim şekilleri güzel olsa da hikayenin kopukluğu ve bence biraz mide bulandırıcılığı beni epey rahatsız etti. karakter gelişimi de göremedim. karakterleri de sevemedim. bu yüzden kitaba bayılmadım.

bayıldığım bir kitap olmadı. sanırım yazarın dil ve anlatımına hayran kalmadım. ama insan ilişkileri ve sevgiyle ilgili yazdıkları etkileyiciydi. üç kişiyi farklı düğümlerle birbirine bağlamak güzel bir kurgu fikri elbette. ama benim içime işlemedi.

çok uzun ve yorucu bir eser

tanıtımını okuyunca çok beğeneceğimi düşünmüştüm ama çok fazla ilgimi çekmedi