E-Dergi

yazarın dilini anlamak ve onunla tanışmak için iyi bir kitap. bayilmadim ama güzeldi bence

çok üzgünüm sanırım uzak doğu edebiyatıyla hiç barışamayacağım... çok sıkıcıydı

bu yaz okuduğum en iyi kitap kesinlikle.

orhan pamuk gerçekten ödevini çok iyi yapan, dersini çok iyi çalışan bir yazar. zaten bu kitabı yazması da 6 yılını almış. geçmişten, toplumundan, insanlarından kopuk o cihangirli imajını yok eden bir kitap. beyşehirli bir yoğurtçu baba ve onun kafasında binbir tuhaflık olan bozacı oğlunun istanbul'a tutunma hikayesini yazmak kesinlikle kolay değildir. üstelik beklenmedik olaylar eklemek, istanbul'un 1960lardan 2010lara kadarki gelişimini karşılaştırmalı bir dünya vs Türkiye tarihi ile yapmak gerçekten damağımda harika bir tat bıraktı.

ilginç bir kitaptı. birinin kişisel hayatını rahatça okumak hoşuma gitmedi.tarzını sevdiğimi söyleyemem çünkü ilk 12 bölüm psikiyatrist ve yazar arasındaki diyaloglardan oluşuyordu. fakat psikiyatristin kitap hakkındaki kendi deneyimlerini anlattığı 14. bölüm kesinlikle kitaptaki favori kısmımdı ve bence kitabı en özel kılan yer de burasıydı. son bölümde ise yazar hayatındaki son gelişmelerden bahsediyor ve bakış açısındaki değişimi görmek, insanlar ve duyguları hakkındaki her şey hakkında gerçekten iyimser hissetmemi sağlıyor. her şey akıp gidiyor, her duygu üzerimizde bir yara veya iz bırakıyor bizi değiştiriyor ama evet, sonunda geçiyorlar. bunu kitapta okumak çok keyifli.yazarın ailesi, özellikle de babası hakkında bilgi vermemesi harika bir seçimdi hem kitap için hem de yazarın kendi iyiliği için. en sevdiğim yazarların çoğu bunu yapsa da, modern edebiyatta ifşa kültürünü pek sevmiyorum.üstelik bunun bizi değişmekten ve kendimizi kurtarmaktan alıkoyan şey olduğunu düşünüyorum.

dag solstad okumanın karşı koyamadığım keyifli bir yanı var ama karakterler o kadar büyüsüz ve kemiksiz ki okurken yazarın neden böyle yaptığını anlamakla uğraşıyorum sadece. bu kitapta özellikle böyle oldu.