E-Dergi

Yerli ve milli Siyah İnci...

Betimlemeler beni sarhoş etti resmen.

Başrolde ama kendi hayatının iplerini ele almaktan çok adeta yaşama tepki veren bir baş karakter. Yaşamın kendisi ile hayalden de gerçekten de çok büyük.

Dil mi düşünceyi belirler yoksa düşünce mi dili belirler gibi büyük soruların cevabı genellikle her ikisi diye çıkar.
Kitap tam da zihnimizin bir aynası olma metaforundan hareketle dil ve düşüncenin birbirleri üzerine galebe çalmaktansa birbirlerini yansıtarak yönlendirdiklerini vurguluyor.
Ben nedense bilhassa renklerle ilgili bölümleri bir etnografi kitabı gibi okudum. Çok da hoşuma gitti.
"Sıfır" ya da "Bir" diye bir sonuç diretmektense "yönlendirici olma" fikri bana daha makul ve daha yaşamın içinden bir yanıt olarak geldi.
Okuyunuz derim.

Antropoloji söz konusu olduğunda her daim pusuda bekleyen bir ırkçılık tehlikesi olduğundan bahsedilir. Tarihe dönüp baktığımızda bu eleştiriler pek haksız da sayılmaz. Herhalde biraz da bu nedenle antropoloji sosyolojinin arkasına itilmiş gibi görünüyor.
Bu kitap her şeyden önce benim antopolojiyi keşfetmemi sağladı. Gerçekten de birtakım antropolojik evrensellerin varlığını unutarak Ezbere Yaşadığımızı düşündürdü.
Antropolojiyi yeniden baş tacı edecek bir yüzleşmeye ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum. Okuyalım, okutalım derim.