E-Dergi

Halil Cibran'ın bazı kitapları çok çok iyi bazıları iyi değil. bu iyi olan tarafta. Ermiş ' gibi kaliteli içerik arıyorsanız göz atmanızda fayda var. belli bir hikaye yok. kısa kısa öğüt verici hikayeler var. bazen hikaye bile değil 2 cümlelik paragraf ama kaliteli işler. Tek sıkıntı bunları çok çok kısa olması. ve bazıları hikaye yedirilmediği için sözde kalabiliyor. lakin bazı hikayelerdeki tek cümle bile sizi vurup etkileyebiliyor. Okumanızı tavsiye ederim.

Normalde tiyatro kitapları pek okumam lakin kitabın konusunu göz önüne aldığımız tam tiyatroluk eser olduğunu görmüş olacağız. bir adaya düşen 4 kişi var. 2 efendi ve 2 kölesi. Bu adada köleler ve Efendiler şapkaları değişiyor. Köle artık efendidir, efendi artık köledir. Bu adanın özelliği bu insanların ahlakını düzeltmek için böyle bir yola gidiyorlar. Açıkçası çok tiyatroluk bir olay yoktu daha çok metin üzerine dönüyordu zaten. ben hikayeyi ve konuşmaları sevdim. Alt metinleri zaten baya iyi. Efendilerin hizmetçilere yaptıkları zulmün insanlığa sığmaması ve bunları yaşamaları gayet güzel olmuş. Kısa ve öz 40 sayfalık bir eser okumanızı öneririm.

Bu sefer Cingoz Recai'nin maceraları kısa kısa öykülerle bizlerle buluşuyor. Aşırı akıcı bir dili olan Peyami Safa Yine Cingöz ile akıcı ve bir çırpıda okunan bir eser çıkarmış. Açıkçası en sevdiğim cingöz kitabı olabilir. Özellikle Mehmet Rıza'nın evini soyma hikayesi baya baya iyiydi. Ama onun dışındakiler hep tahmin edilebilir sonlara sahip vasat hikayelerdi. Yine de uzun seri kitaplar okurken ara vermek için böyle çıtır çerez kitaplar okumanızı öneririm.

Bazı hikayeler gerçekten insana dokunuyor. özellikle duygulandırıyor ama Kitaba adını veren öykü gibi bazı hikayeler vasat. bazıları da güzel. ama çoğunun ortak problemi hikayeler hep ucu açık kalıyor. daha uzun olsaydı bazı hikayeler çok daha güzel olabilirmiş. ama yine de duygulandıran hikayeler için bi ara okuyun derim :)

Sürekli okumak istediğim ama ertelediğim bir eserdi. Bugünlerde keşke çokça Robin Hood'umuz olsa diyorum. Gerçekten bu karakterde insanlara ihtiyaç var. Zenginden fazlalılığını ve haksız kazancını alıp ihtiyacı olanlara dağıtmak. Neyse kitaba dönecek olursak. Kitabın başlarında ekip toplayan Robin çoğunlukla dayak yiyor. Bu da onun her şeyi mükemmel yapmadığının kanıtı. Onun dışında ekip güzel ve iyi işler çıkarıyor. yüzünüzde gülümseten olaylar oluyor. Lakin biraz daha yoksullara dağıttıkları hikayeler olsaymış daha hoş olurmuş.