E-Dergi

Orhan Kemal'in "AĞLAYARAK YAZDIM" dediği romanı El Kızı, yazar ile tanışmama vesile olan okuduğum ilk eseri.
Eserde ana karakterler Mazhar (Koca), Nazan (Karı) ve Hacer (Kaynana). Mazhar, eşi ve annesi arasında kalan önceleri çaresiz hisseden daha sonra kendince çıkış yolları arayan bir karakter. Nazan kaynanası tarafından hiç sevilmeyen hor görülen, kıskanılan sessiz sedasız bir gelin. Hacer ise gelinine dünyayı dar eden kıskanç manipülasyoncu bir kaynana. Kadının toplumdaki yeri, kadına bakış açısı, gelin kaynana olayları, Anadolu halkının gerçek yaşam serüveni Yeşilçam Filmlerini aratmayacak, Toplumsal Gerçekliği ve Önyargıları tüm şiddetli yönleriyle hissedebileceğiniz bir şekilde kaleme alınmış. Kitabı okurken sinirlerime hâkim olamadım, öfke krizleri geçirdim.
Neden bir Kadın'ın bir kadına destek olması sahip çıkması gerekirken, neden bu kadar acımasız ve zalim olabilir aklım almıyor...
Neyse, ZALİMLER İÇİN YAŞASIN CEHENNEM!!!

Kurtuluş Savaşı yıllarında halkın yaşadığı ikilemleri, çabayı ve inancı; sosyolojik ve siyasal olayları, psikolojik tepkileri anlatan çok etkileyici bir kitap. Bir yanda padişahı destekleyip eski düzenin yeniden kurulabileceğine inananlar var, diğer yanda ise halkın direnişiyle bambaşka bir gelecek hayal eden Kuvâ-yi Milliyeciler... Halk ve Devlet arasındaki farklılıklar ve bu iki farklı bakış açısı ve süreci Akşehir'e gelen İstanbullu Hoca’nın Küçük Ağa’ya dönüşümü üzerinden öyle gerçekçi ve dokunaklı bir şekilde aktarılmış ki, okurken bunu hissetmemek ve anlamamak mümkün değil.
Karakterlerden en çok Çolak Salih’in çabası etkilendirdi beni. Her şeye rağmen bir işe yaramaya çalışması, umudunu kaybetmemesi çok güzel yansıtılmıştı. Ama kitabın Niko ve Salih'in hikayesiyle başlayıp yine aynı isimlerle sona ermesini tercih ederdim; Salih’e ne olduğunu bilememek, ona veda edememek biraz hayalkırıklığına sebep oldu.

"Bu HAYAT sana bir "BABA", iyi kalpli bir "ANNE", sağlıklı bir "AİLE", Saygıdeğer bir "EŞ", iyi yetiştirilmiş bir "EVLAT"... Kısaca bu hayat sana " BİR HAYAT BORÇLU, MÜCELLA!..."
Mücellâ Hanım ve herşeyi ben bilirim annesi Neyyire Hanım... Yalnız yaşayan ve kuralları olan iki kadın. Hayatı dışarıdan izleyen Mücellâ... Annesinin kalıplarıyla hareket eden, hayatı ve varlığını sorgulamayı bile aklına getirmeyen Mücellâ...
Romanın anlatımı 1920-1970'li yılların Türkiye tarihi radyo başında bir kadının yaşamı üstünden ele alınarak anlatılmış. Bu süreçte yaşanan sevdalar, ayrılıklar, acılar ve neşeler, hayal kırıklıkları, umutlar, savaşlar, kıtlık, darbeler vs. görerek yaşamış bir kadının hayat hikayesi beni çok etkiledi. Belki de kadın olduğumuz için, içinde bir parça kendimizden bir şeyler bulduğumuz için etkileniyoruz...

Meşhur sûfilerden olan ve tasavvuf, ahlâk, kelâm, hadis, tefsir ve dil ilimleri gibi değişik konularda eserler yazmış Hakîm Tirmizi'den ilk kez okuduğum bir eser. Kalbin, tasavvufta ve genel olarak dini düşüncede bugün anladığımız anlamda kalp olarak kullandılmadığını anlatıyor. Kalbin seviyelerini (Lüb, fuad, sadr...) önümüze getiren güzel bir inceleme kitabı olmuş.

Eser Pervin'in babasını güçlükle ikna edip İzmir'den İstanbul'a seyahatiyle başlıyor. İstanbul'u o kadar çok merak ediyor ki büyük beklentiler içine giriyor. Aşkı bulacağını falan düşünüyor ama gelin görün hayaliyle, karşılaştığı şey aynı olmuyor ve hayal kırıklığı yaşıyor. Aşk hikayesi gibi görünsede aslında öyle değil eleştiri yönü oldukça sağlam şekilde kaleme alınmış.