E-Dergi

Hani bir yazar demiş ya, "Beni herkes tanıdı, ama kendi istedikleri gibi tanıdı". Bu kitapta bir insanın bir görünen ve bir de görünmeyen dünyasının çalkantılarını okurken, aşka dair düşüncelerimizi de yeniden gözden geçiriyoruz. Sabahattin Ali'nin bu en önemli yapıtını yıllar önce okuyan varsa, lütfen bugünlerde bir kez daha okusun. Bugünlerde böyle bir kitaba daha çok ihtiyacımız var.

Kendi yazarını "vatan haini" olarak damgalayan başka bir ülke var mıdır şu dünyada? Ne kadar meraklıyız "vatan haini" ilan etmeye. Bakınız bundan yarım yüzyıl önce bütün Türkiye Nazım Hikmet'i de vatan haini ilan etmişti. Oysa kimseler onun kitaplarını, şiirlerini göremiyordu bile. Sonra baktık ki ülkesini seven, Kuvayı Milliye Destanı'nı yazmış bir şairmiş meğer o... Edebiyatımızda önemli yapıtlar vermiş insanların yaşamını bir inceleyin, başlarına neler gelmiş bir görün.
Şimdi onca eleştiriyi yazanlara soruyorum. Siz de zengin bir babamının çocuğu olsaydınız ve kendinize özel eviminz, paranız olsaydı. Otuz yıl boyunca bir odaya kapanıp kitap yazmaya çabalar mıydınız? Babalarının paralarıyla lüks arabalarla Bağdat caddelerinde trafik canavarı kesilen gençlere bir bakın...
Orhan pamuk, Babamın Bavulu kitabında-ki Nobel alırken yaptığı konuşmadır- "Neden yazıyorum"a çok önemli yanıtlar vermiştir. Bir de kim olursa olsun birini eleştirirken, "Ben bu konuda ne kadar yetkin bir kişiyim" sorusunu lütfen aklınızdan çıkarmayın...

Adı üstünde, "Ayaküstü". Herşeyimiz ayaküstü değil mi artık. Sohbetlerimiz, sevdalarımız, yemeklerimiz. Her şey bir an evvel olacak. Fazla zamanımız yok ya... Tersine çevirin elde var hüzün... İnsanlığımız, sıcaklığımız ayaküstü ne yazık...

İnsanın Nelli'yi unutması mümkün mü? Dostoyevski, yoksul insanlara yemek ısmarlayıp bunun karşılığında yaşam öykülerini anlatmasını istiyor. Karnı doyan garibanlar da yaşamlarını en ayrıntısına kadar anlatıyorlar. Sonuçta o öyküler birike birike sonuçta damıtılmış biçimde İnsancıklar olarak ortaya çıkıyor. Bu hoş ayrıntıyı paylaşmak istedim.

Gerek adı gerek kapağı insanı çekiyor. Aşka dair yeni şeyler okuma ümidi ikinci öyküde sönüveriyor. Üzgünüm ama keyif alamadım.