E-Dergi

Atsız'ın tüm romanlarını okudum fakat bu kitabın yeri ayrı, çünkü içerisinde Göktürkler, Ötüken ve Kürşad var. Muhteşem bir roman. Atsız karakterleri çok güzel işlemiş. Okurken karakterlerle duygusal bir bağ kuracaksınız. Atsız'ın sayesinde tanıdığımız, onun Türk kahramanlarının en büyüğü olarak gördüğü
Kürşad'ın ve kırk çerisinin destanın geçtiği eser. Bozkurtlar ölüyor ama dirilmesini de biliyor.

Kitap bir kadının çocukluğundan itibaren bir adama olan karşılıksız aşkını, sabrını, daha doğrusu saplantısını ve ufacık bir umutla bekleyişini anlatıyor. Duygularını tek başına yaşayan, karşısındakine hiç bir şekilde sorumluluk yüklemek istemeyen bir "sevgi" (saplantı). Aslında konusu her ne kadar ilgi çekici olmasada, Stefan Zweig okurlarına kadının hissettiği ve yaşadığı duyguları yansıtabileceği en iyi şekilde yansıtmış. Zaten bu özellik de kitabın sıkılmadan okunmasını sağlayan ana etken.

Kitabı sadece bir aşk hikayesi olarak değerlendirmemek gerekir. Dönemi hem sosyal hem de kültürel açıdan, özellikle de Kadın - Erkek ilişkileri ile o dönemde kadının yaşamdaki yerini öğrenebilmek açısından güzel bir kitap. Bunun dışında akıcılığı ve samimi konusu ile okuması gayet keyifli bir eser. Arap bacının şivesi ise ayrı bir güzellik katmış.

Abdullah Çatlı'nın kızı tarafından yazılan, O'nu ve hayatlarını anlatan çok güzel bir kitap. 1980 olayları, öncesi ve sonrası, Asala ve o dönemlerde gerçekleşen olaylar tarafsız ve akıcı bir şekilde ele alınmış. Kitabı okurken aklıma Hüseyin Nihal Atsız'ın Bozkurtlar romanındaki şu cümle geldi: "Ölüme karşı göz kırpmadan yapılan her saldırış, büyük bir ülkü için çekilen kılıç, atılan her ok, çekilen her emek; bil ki boşuna değildir".

Bir günde okunabilecek çok güzel, akıcı, etkileyici ve duygusal bir eser. Kitapta dostluk, sadakat ile saflık güzel bir şekilde okuyucuya aktarılmış. 'İnsan' gibi yaşayabilmek ve bu uğurda hayal kuran iki arkadaşın hikayesi.