E-Dergi

Hüzünlü...
Her savaş gibi her savaşı anlatan eser gibi hüzünlü...
Ancak apayrı bir duyarlılığı var bu 7 öykünün.Sizi içine alıyor kahramanlardan herbiri hatta hepsi oluyorsunuz okudukça..Ekmek sırasındaki genç kız,ekmekleri yapan fırıncı ya da asla olmayacağınızı düşündüğünüz bir keskin nişancı...
Sıcak savaş dönemlerinde gazetecilik görevi nedeniyle Bosna'da bulunan yazar bir kere daha ''bunca acı neden??''diye soruyor..Devamı da geliyor:
ağlayan çocukları, gözlerinden yaş yerine barut akarken gördün mü hiç?
dinledin mi haykırışını, bir babanın bacağı kopan oğlu için yardım isterken?
bir annenin kuçağındaki ölü bebeğe sarılışınıda mı görmedin?
eğer hiç görmediysen bunları işitmediysen ve bilmiyorsan savaşın anlamını, sor kendine "insan mıyım?" diye.
çünkü bir anlam varsa savaşta o da bütün bunların anlamsızlığıdır. ölümün gerçekliği karşısında....

Toplumun farklı kesimlerinde ,farklı yaşlarda,farklı mesleklerde,farklı cinsel tercihlerde erkeklerin bakış açıları ile kadınlar ya da eşler...
Kadın bakış açılarımız ile erkeklerin görme açılarının ne denli farklı olduğunu bilirdik ama onların ağzından bunu duymak daha bir iyi geldi bize :D
İlginç bir inceleme oldukça da güzel tespitleri içeriyor.''Erkekler sahiden de MARS'dan mı geldi yahu''diye zaman zaman sorular geçiyorsa kafanızdan okumalısınız.
Sonuç evet erkekler bambaşka bir alemden geliyor bu kesin arkadaşlar :D

Büyük İSKENDER'i hiç bir Türk yazarın dilinden ancak asla alışagelmiş değil fantastikötesi bir şekilde okudunuz mu?:d
Hikaye, İskender’in babasının ölümü ardından orduların başına geçişini ve Anadolu ve Makedonya’nın büyük bir kısmına hükmeden Pers imparatorluğunu yenerek, askerlerini Hindistan’a kadar götürmesini anlatıyor. Tüm roman İskender etrafında gelişen olaylar ve düşüncelerden oluşsa da İskender’i bu romanın kahramanı değil. İskender’in öyküsü sonunda başka bir öyküye, daha doğrusu başka bir fikre zemin hazırlamak için anlatılıyor. Aslında yazar İskender’in biyografisini iyi araştırmış, kral hakkında bugün bilinen doğrulardan yola çıkmış ve ne bir yüceltme ne de bir aşağılamaya yer vermemiş. Buna rağmen araya zıt düşünceler koymayı başarmış.

“Kalfa ile Kıralıça” “ilginç” sözcüğünün hafif kalacağı kadar ilginç bir roman. Başlarda çok ağır ilerleyen metin, yazarın diline, yanlış sözcük yazılımlarına ve nükteli diyaloglara alışınca hoşlaşıyor, hatta komik bile geliyor.
Hep İlhami ALGÖR her zaman İlhami ALGÖR....

Öncelikle Hulki Aktunç'un eserlerine bunca argo kullanmasını anlayabiliyorum çünkü kendisi Türkçe ARGO SÖZLÜĞÜ adında eseri ile aynı zamanda bir dilbilimcidir.
Fakat takıldığım nokta asla yazarın argo kullanmaktaki sıklığı ya da ısrarcılığı olmadı benim.Bugüne kadar kendisinin iki eserini okudum:İlki Bir Çağ Yangını'ydı...
Her iki kitapda da ne bir konu bütünlüğü ne kahramanların iç dünyasında bir netlik göremedim.Bu yüzden okurken çok zorlandım sıkıldım hatta çoğu zaman kendimi fazlasıyla zorladım..
Ama olmadı gene ben Hulki Bey'in kitaplarından zevk almayı bırakın hiçbirşey anlayamadım :(
Yirmiiki yıldır bir fiil kitap okuyan , hatta kendini iyi okuyan biri olarak tanımlayan ben sanırım hala bir okuyucu olarak bu yazarın eserlerini anlayabilecek kapasiteye erişemedim diye düşünüyorum...:(:(
Erişebilenlere sonsuz saygılarımla efendim...

Son padişah VAHDETTİN zamanında doğmuş hatta babası vesilesi ile kendisi ile tanışmış Cemil Şevket Bey aile mirasından aldığı genlerle bir imparatorluğun çöküşüne/kurtuluş savaşının o zor günlerine/cumhuriyetin kuruluşuna hatta tek partili sistemden çok partiliye geçişin sancılı dömenlerine tanıklık edecek kadar uzun bir yaşama sahip olmudur.Sizce şanslı mıdır???Sizce bu koca ömrüne neleri sığdırmıştır??Pek çok kahramanın tarih isimlerine geçtiği bu önemli dönemlerde o neden kahraman olmak yerine kendi iç dünyasıyla haşır neşir olmayı seçmiştir??
Türk edebiyatının konu bakımından en çok işlenen bu dönemlerine dair gerçek ya da hayal ürünü pek çok roman kahramanı yaratıldı bugüne dek...
Cemil Şevket Bey; o dönem için Selim İleri'nin bugüne kadar yarattığı en kendi halinde,en bencil,okurken bizi fazlasıyla sinirlendiren tek kahramanı bence..O dönemlerin geneli için ise tam bir ANTİ-KAHRAMAN...
Uzun bir yakın tarih sürecini farklı bir gözle görebilmek adına okunmalı diyorum...