E-Dergi

bir tek sözün üzerine yazılan harika bir romanla edebiyat dünyasının açmazlarının henüz çok çok çok uzaklarda olduğunu bizlere bu romanla göstermiş Sayın Anar.
Arap İhsan Efendi'ye kalırsa herhalde bu hâl "aşktan ve gariplikten"dir.
(Ah min el aşk ve min el garip)

Bütün ampirik anlayışımızla içini doldurup kalıplaştırılmış ahlak dediğimiz duvara karşı koca bir balyoz olmak üzere yazılmış bir kitap, benim biriciklerimden...
Hiçbir sıkıntıyla mücadele etmemiş haliyle hiç de yaşamamış birinin içinde ahlak olabilir mi? Varsa ne kadar hak verilebilir? Sürekli saflığı ve tertemizliğin ahlaklılık olduğunu ve böyle kalan insanları melek olarak addetmemizin hiç kötülük yapmamış olmasıyla anlamlandırıyorsak? yani hiç yaşamamış olduğu ömürde kötülük ya da iyilik olur mu?
Bu algıya karşı gerçekten hayata batmış belki de hiçbir anlamı kalmamış insanın eylemlerinde ahlaklılığı gözlüyor ve hak veriyoruz. İşte Dostoyevski'nin Kumarbaz adlı başyapıtı!

Okurken gülmekten kendinizi alamayacağınız bir kitap.
Kitap İdris Amil'e kızılmaması gerektiğini ve kızılamayacağını söylüyor. Siz ise bütün macera boyunca bu önerme ile savaşıyorsunuz. Nihayetinde yükselmenin kimin görevi olduğu ve bu azmin kimlerce taşınması gerektiği ile ilgili büyük soruya tekrar dönüyorsunuz.
"Kopya etmeyi çok iyi becerse de çocuğun hayal gücü sıfırdı. Eğer ona filleri düşünme deseniz fil de dahil olmak üzere aklına hiçbir şey gelmezdi."

"Öğrencilik; çok asi bir meslektir."

Kesinlikle okunması gereken, dil sadeliği ile beraber sunduğu tezlerle kaçırılmaması gereken bir kitap. Evin öğretmeni ve kızı arasında gerçek sıkıntının maddi mi yoksa manevi kaygılar mı olduğu arasındaki sohbet ayrıca tatlı ötesidir.