E-Dergi

bir acıya, "hrant"a kadar düşünmediğim, görmezden gelirsem sanki geçmiş hiç yaşanmamış gibi hissedeceğim, öyle hissetmeye ihtiyaç duyduğum bir konuydu ermeni sorunu... çünkü bu ülkede ne kadar düşmenca önyargı varsa kazılınca altından o kadar acı fışkırıyor. hazır değildim yeni acı öykülerine... ama geçmiş tüm acılarıyla var... aynı anneannelerin görmezden gelmesinin, unutmasının mümkün olmadığı gibi... kabullenmekle başlamak lazım sanırım işe ve ve bu kitap bir kabulleniş olduğu için etkiledi belki beni de! ve geçmiş neresinde içine geçer geleceğin dedim kendi kendime... bu sorgulamaya ve kabullenişe -ki başkalarının acısını kabullenmek olacak bu, öteki kabul ettiklerimizin acısı olacak bu acı da- hazır olmayanlar ya da bunu istemeyenler okumasın kanımca...

kitabı okurken yanında osmanlıca bir sözlük kullanmak bir gereklilikten de öte bir zorunluluk. ayrıca yergi edebiyatında sövgü kelimelerine rastlamak çok şaşırtıcı bir durum değil, okumak isteyen de bunu bilerek okuyacaktır kitabı. ancak yayına hazırlayanın küfürlü kelimelerin yerine üç nokta kullanmasını anlayabilmiş değilim. bazı dörtlüklerde şair eşrefin ne dediğini anlamak için osmanlıca sözcükleri anlamaktan çok daha fazla çaba harcadım bu sansürleme sebebiyle. büyük şairin eleştirdiği istibdat döneminden pek farkı olmamış günümüzün de ve ne yazık ki alpay kabacalı'nın hazırladığı kitap da şair esrefin dediği gibi "nokta mecmuası" olmuş. şair neyi nerde söylediyse bunu gelecek kuşaklara böyle aktarmak gerekiyor ve bundan sonraki şair eşref kitaplarında küfürlerin yerine üç nokta kullanmayacak bir babayiğit aranıyor...