E-Dergi

Psikolojik ve psikiatrik vakaların altın devrini yaşadığı bir çağda yaşıyoruz. Bu bağlamda "kendimizle barışık olma"nın hedeflenen bir durum olarak resmedilmesi ne kadar doğrudur? bilemiyorum. Belki de konuya "kendimizle barışık olma" kavramını tanımlamakla başlamak gerekir. Zira bu konu farklı zihinlerde neredeyse birbirine tezat oluşturacak şekilde algılanmakta, birçok insanda davranış bozukluklarına zemin hazırlayabilmektedir. Diğer taraftan konuyu insanın kendini tanımlaması sürecinde etkileşimde bulunduğu çevreyle duygu, düşünce, fikir, aksiyon, hâl, hareket, tavır ve davranışlarını toplumsal hedeflere katkı sağlayacak şekilde kurgulaması, belli bir istikamet doğrultusunda sürekli olarak geliştirilmesi olarak algılayacak isek elbette ki buna bir itirazımız yoktur.

Ciddi bir fikir işçiliği süresince elde ettiği birikimi, siyasi ve fikri mücadelesi içerisinde test etme imkânı bulmuş olan Aliya İzzetbegoviç, bu kitabı ile pek çok büyük mantık dâhisinin boğulup kaldığı mecralarda inanç ve akıl kanatlarıyla pervasızca dolaşıp arzı endam ediyor. İnsanlık tarihi boyunca tartışılan birçok çetrefilli meseleye ilişkin nakil, tespit, değerlendirme ve yorumları içeren bu kitap, özetle; çoğunlukla idealist ve materyalist uçlarda yoğunlaşmış insanlık ideolojilerinin, uygulama sahasına gelince kalıplarının gereğini sergileyemediğini çarpıcı bir şekilde anlatmaya çalışıyor. Söz konusu ideolojilerin kitaplarda sergilediği haşmetli görüntünün (mantıksal tutarlılığın) hayatın cendereleri içerisinde kof olduğunun anlaşıldığını ileri süren yazar, ideolojik sloganlara ilişkin sert naraların yaşam kalesinin duvarlarında eriyip gittiğini, hayatta kalanların ise benliklerini kaybedip başkalaştığını ileri sürüyor.