E-Dergi

Dünyanın rüzgarına o kadar kapılmışız ki olumsuzluklara alışmışız artık. Tuhafımıza gelir olmuş bir insan yaşadığı kötü olaylardan sonra hayatın iyi şeyler sunması. Her şeyi kötü ve olumsuz bekliyoruz. Yapılan iyiliği sorgular olmuşuz. Bu insan neden bu kadar iyi, yada bu kişi neden bana yardım etti der gibi. Ya da ben miyim acaba kötü ve felakete alışmış olan Kayıp Gülüş kitabında bir kez daha anladım, demek ki insana zor zamanlarında sahip çıkacak dostları olmalı etrafında.
*Hiç kimse aynı kitabı okuyup aynı şeyleri anlamayacak, eksik yanlarını bulacak.

Güzel ve akıcı son sayfalarını okurken başım agrıdı kaçırmamayım iyi anlayayım diye sıkı sıkı okuduğum için