E-Dergi

İki gazetecinin de kendi üslupları ile olan anlatımı çok güzeldi. Çok şey öğrendiğim bir kitap oldu. Gerçekten de herkes istediği gibi yaşasın.

Bu kitabı sevdim, ama söylemem lazım ki ne yazık ki çok iyi bir kitap değil. Cumhuriyetin ilk yıllarındaki edebiyata benziyor: iyiler saf iyi, kötüler saf kötü (Mert’in fal cafede fal uydurmaktan rahatsız olması dışında), yazarın çeşitli olaylarla ilgili düşünceleri karakterlerin konuşmalarında okunuyor.
Hepsi bir azınlığı ve komşu olarak istenmeyen birini temsil ediyor, anlıyorum, yine de okurken temsil kaygısı güdülerek hikayeye katıldıkları hissinden kurtulamadım, yani arka planları hikayeye en iyi etki eden kişiler Poyraz ve Yusuf’tu. Diyaloglardan bazıları, özellikle sona doğru, sloganvarileşti, Twitter dili gibi oldu.
Karakterleri sevdim yine de, bağ kurdum, merak ettim sonlarının ne olacağını. Epey uzun bir kitap olmasına rağmen (500 sayfa neredeyse) çok hızlı okunuyor. Okurken bana Yeditepe İstanbul dizisini hatırlattı. Araya giren şarkı dizeleri de güzel bir fikir olmuş, bunları toplayıp bir çalma listesi yapmak güzel olur.

Fikir olarak çok güzel, ama sanki bazı yerleri biraz daha iyi olabilirdi dedirten kitap. Mektuplar bazen çok ağır aktı. Ancak hikaye çok ilginç olduğu için, merak ettiriyor, okutuyor.

Severek okudum, bu yazardan okudugum ilk kitapti

İlk hikayeler çok güzelken son hikayeler niye öyle olmuş ki? dedirtti