E-Dergi

Sevgi Soysal edebiyatimizin en önemli isimlerindn biri

"Kapak Kızı"na adını veren, ancak hikayesi sadece bir dedikodu olsarak önümüze gelen Şebnem'in, dünyaya kafa tutma hikayesi. Bende derin izler bırakan, etkileyici bir roman oldu bu.

Vedat Türkali, Türkce edebiyatta en sevdigim yazarlardan bir tanesi. Bu kitap da güzel kitaplarindan bir tanesi. Yine de ötekilerle, örnegin "Bir Gün" ile kiyaslayinca daha alt siralra koyardim bu kitabi. Son kisimlari biraz didaktik geldi. Kitap mutlu bitti, ama sanki mutlu bitmesi de bir tuhafti. Yine de kesinlikle tavsiye ettigim bir kitap. Icinde Diyarbakir Cezaevi'nden Ermeni Soykirimi'na cografyamizin hikayesi yatiyor.

"Kumral Ada Mavi Tuna"nın yazarı nasıl böyle bir kitap yazmış olabilir? Kitap boyunca bu soru aklımdan çıkmadı. Karakterler, gerçeklikten uzak, adeta birer tipten ibaret. Her birinin tekrarladığı kalıp cümleleri ve yapay konuşma tarzları, kitaba doğal bir akış katmıyor. Fantastik öğeler olsa da, olaylar tamamen yazarın istediği mantığa göre ilerliyor.

Yazar, önemli toplumsal sorunlara değinmeye çalışmış; kadın cinayetleri, Şamanlık, İslam öncesi Türk inançları gibi konulara yer vermiş. Ancak bu temalar, didaktik bir üslupla sunulmuş ve tek yönlü işlenmiş. Örneğin, bir adamın şiddetini sadece "kötü enerjiye" bağlamak, daha derin bir sosyolojik analiz gerektiren bir konuyu basitleştiriyor.

Kitabın tek çekici yönü polisiye kurgusu ama bu da okuyucuyu tam anlamıyla sarmıyor. Genç yetişkinler için daha uygun bir eser gibi görünüyor.

Çok severek okudum, modern zamanlardan güzel bir kitap.