E-Dergi

Hal ve hareketleri üzerlerinde emanet bir elbise gibi duran Kaygıdeğer İnsanlar,sükut suikastinin kuşattığı konuları,gündelik hayatın en sık retoriği haline getirmeye çalışırlar.Fakat örselenen insanlığını göremeyen suretlerde açıkça görünen görkemli mağduriyet buna mani olur.Çift kutuplu esaretin kişiliksizleştirici darbeleri karşısında dumura uğrayan beynimizin kurtulmasının ön koşulu,kendisini dönüştürecek bilgilerin yeterli sayıya ulaşmasıdır.Yazar; okuyucusunu, "Olduğuna" kanaat getirdiği bilgisiyle,ezeli bilgilendirilmişlerden kılmak istiyor.

"Jandarmalar Daima Mesaide Kalacaktır.Eşkiyalar Silahlarını Çapraz Astıkça Türkülerine!" Çünkü Bu Türkülerin Hallacında Dağılmış Nota'larla,Bugünden Yarının Türküsünü Besteleyen Fidanlar Vardır.Onlar;Pişmanlıklar Bahçesinden ibaret olan Hayat'ın Dikenlerinden Güller Yeşertmektedir.Ve her Gül Hayata Yazılan bir Kelimedir.Öyle ise boş yere değildir son sözlerinin -hala- darağacında asılı olması.

Gerçeğin mihengine vurularak değerlendirilen yaşamların,affetmediği An(ı)lara tanık olanlar neden kendilerine dekor oluşturmak için hep ciddiyeti kullanırlar?! Çünkü; Yaşamımıza dalga dalga yayılarak,mührünü ömrümüzün bütün dilimlerine vuran yazılar ve bunlarda satır arası arayanlar bir araya gelip çözümden ziyade bir "Çare" bulunması gereken "Kanıksanmış Haller"imizi tartışmaya açmazlar da ondan! Bu durumdan vazife çıkaran Yazar,doğal şartların hükmünü icra edip haddeden geçmiş cümleleri beğeninize sunuyor.

Önce Sevdayı Kuşatıp,sonra Canından Sızdırdığı Kelimeleri,Külliyetli Miktarda Bastıran Karanlık Eşliğinde Sevgili'ye yıkan 'Dilsizler' vardır.Bunlar Kendilerine Vergi olarak Yürürlüğe Girmiş her Yalnızlığın Misillemesini,Soluk Kesen Sevda(lı)lara sürgünde iken yaparlar.Herşeyi O'na bağladıkları için de bütün kelimeleri Kamulaştırırlar.Fakat Sevgiyi Tutundurup,Kaderini Soylu Kılmak İsteyen Biri Dile Gelir.Ve Bu Yaraya Gövde Kazandırmak için,Kursağında Yatan Sayısız Özdeyişle Pansuman yapmak için yola çıkar.Bu sayede sadece Keder Basınca Bilhassa hatırlanan o Enine Boyuna Sevgililer'den Kalanlar'ın,Boyunlarındaki İp'e bir düğüm daha atma işi son bulacaktır.Hasılı,Erkeğin Hayatını bir Milat gibi Bölen Duygu Taşaronu Sevgili'ye giden Kapalı Yollar'ın Anahtarını Elinde tutan Şair,Bütünlemeye Kalmış Bir Sessizlikte,Sessizliğinizi İnsanca'ya Çevirmek için Sizi Bekliyor.

Kahramanı Yanlış Seçilen Senaryoların Oluşturmaya Çalıştığı Zulmetli Ortamda Kandil Yakanlara ŞAİR,Yaşayan ölüler tarafından gebe bırakılan umutların doğurduğu hayalleri,yüreğindeki darağacında asanlara da YALNIZ denir.Yalnızlar,içlerindeki En Tanrısal Gerçek olan 'AŞK'ın kalemini kıramazlar.Ertesinde bütün umutları alabora olur.Ve geriye Sevgilinin Değirmenine gözyaşlarıyla su taşımak kalır.Fakat Acılardan payına düşeni hep Kapalı Gişe oynayan Yalnız Erkekler,Bu işlemi,yüzlerine maske takıp öyle yaparlar.