E-Dergi

Kitap boyunca İvan İlyiç'in yaşadığı ölüm sancısı anlatılıyor. Kitabın sonlarına doğru geçen "Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?" sözü,ölüm döşeğindeki pişmanlığını anlatan en etkili yeri bence.

Kitabı okudukça, günlük tutarak bir kitap yazabilmenin mümkün olabileceğine inanmaya başladım. Öğrencilerin "yazarlık" öğrenebileceği güzel bir kitap..

Kitap, başlığından da anlaşılacağı üzere yazmayı sevmeyen bir çocuğun kaleminin yardımıyla yazmış olduğu bir kompozisyonu anlatıyor.
Kitabın orta seviyeli bir 3.sınıf öğrencisi için uygun olduğunu düşünüyorum. Yazmayı sevmeyen öğrenciler için de merak uyandırıcı bir kitap olabilir. Ayrıca Türkçe öğretmenleri için, Öykü yazma çalışması yapmadan önce öğrencilere okutabileceği bir kitaptır.
Ama ben kitabın teknik yönünü ele almak istiyorum. Kitap, öykü oluşturma süreçlerinin bir kısmını bölüm başlığı halinde vererek, bir bilgilendirici metin olma özelliği taşımaktadır.
*Hikâyenin sonunda, "Tükenmez kalemi kim icat etti?" ve "Hayvanlar ve mürekkep" bölümleriyle de okuyana bilgi veren ve araştırmacılığa teşvik eden kısa bir bölüme yer verilmiş ve fakat bu bilgi niteliğindeki notlar, hikâyede geçen olay ve karakterlerle ilişkili olduğu için de kopuk olmamış.

3 kısa öykünün yer aldığı, "keşke biraz daha devam etseydi" denilecek bir kitap.

Birine bir avuç mutluluk vermenin ne kadar mutlu ettiği anlatılıyor. Zweig'in bir çok hikayesinde olduğu gibi bu hikaye de hazin bir sonla bitiyor.