E-Dergi

Divan Edebiyatı'na ilgisi olanların okuyup seveceği,aynı zamanda Nesimî hakkında da bilgi sahibi olabileceğimiz güzel bir eser.

Anton Çehov'un klasikleşmiş bir yapıtı olan 《Altıncı Koğuş》,taşrada bulunan bir akıl hastanesi ve doktor Andrey Yefimıç ekseninde gelişen sosyal mesaj içerikli alegorik bir novella.Eser aynı zamanda 2020 senesinde ülkemizde çok okunan kitaplar arasında da yerini bulmuş.Dönemin Rus toplumu hakkında sorgulatan bir içeriği var ancak kitap konusu ve karakterleri itibariyle kısa bir roman olmayacak kadar geniş tutulmalıydı.Eserin başında Altıncı Koğuş'ta yatan hastaların betimlemesi bence havada kalmış,.Her bir hastayla ilgili diyalog ve kurguların olmasını beklerdim.Yani kitabın ismini dolduracak,koğuşa odaklanacak daha çarpıcı metinler görmek isterdim

Ademden Önce/Jack Londan
Rüyasında insanlığın ilk dönemlerinde yaşadığını ayrıntılarıyla gören genç bir çocuğun ,ilkel dönemlerde başından geçenleri anlattığı bu kitabı okurken sanki televizyonda antrolopoloji üzerine bir belgesel izliyormuş hissine kapıldığımı söylemeden geçemeyeceğim.Kameranızı ya da fotograf makinanızı alıp bir bilimsel olayı çekip;kaydedebiliriz.Bu işlem bile belli bir çaba,eğitim ve özveri gerektirir.Peki bunu "yazıya dök"deseler; işte bu noktada zorlanırız. Ama Jack Londan bunu yazıya dökerek, adeta bize seyrediyormuş hissi yaratıyor.Eserde çok net bir şekilde <antogonist>karakteri okuyabiliyoruz.Birçoğumuzun baskın olarak fark ettiği Kızılgöz'den bahsediyorum.Günümüzde Kızılgöz gibi karakterlerin(eşini döven,söven,öldüren) olması yazarın ufukötesi mesajını da açık şekilde gösteriyor.Kitabın sonunu yetersiz bulsamda, yazardan okunulabilir türde bir eserdi.

Bir memleket düşünün;eşlerini,erkek evlatlarını,abilerini,yârenlerini içleri cız ederek ,ne zaman gelecekleri belli olmayan bir savaşa trenden el sallayarak ,yaşlı gözlerle uğurluyor.İşte "Toprak Ana"'da erkekleri askere alınan bir köyde yaşayan Kırgız kadınlarının,kızlarının,anaların hikâyesini okuyoruz.Erkekler savaşta bedenlerini,canlarını siper ederken arkada kalan kadınların açlık,kıtlık ve özlemle olan mücadelesini Aytmatov gayet akıcı bir dille bizlere anlatıyor.Savaşta kahramanca çarpışan askerler kadar kadınların da gayret ve kuvveti ,umudu elden bırakmadan nasıl hayatta kaldığını,zaman zaman verilen yanlış kararlar ve adımlarla hayatların nasıl acınası bir hâle geldiğini üzülerek de olsa Tolgonay Ana ve gelini Aliman ile görüyoruz.Lenin Ödülü"'ne lâyık görülen eser her ne kadar benim okuma tarzıma hitap etmeyerek gereken tadı veremese de birçok kişi tarafından çok başarılı bulunmuş bir Aytmatov klasiğidir.

Hakikatlerin Eşiği"anlamına gelen bu eser 12.yy'da Edip Ahmet Yükneki tarafından aruz vezniyle yazılmış olup;günümüzde nasihatnâme/pendnâme dediğimi manevî ve ahlakî anlamda öğütler içermektedir.Didaktik bir türe sahip olan bu kitabı Türk Edebiyatının işk örneklerinden biri olması ve Hakaniye Türkçesi ile yazılmış olmasından dolayı özellikle Edebiyat Bölümü öğrencilerinin ya da bu alanda ilgili kişilerin okumasını öneririm