E-Dergi

Daha ilk cümlesinden itibaren okuru hayretler içinde bırakıp merak içinde kitaba bağlanmasını sağlayan bir klasik. Kafka'nın anlatımındaki kusursuz doğallığı eseri daha da akıcı hale getiriyor. Kimisi O'nun için 'tamamen saçmalık' diyor, aldanmayın. Okuduğu kitabın hiç bitmemesini isteyen bir okur olarak sayfa sayısının azlığı ilk etapta beni üzse de, yazarın her şeyi ölçülü, yerinde, zamanında ve yeteri kadar yaptığını anladım. Mutlaka okunması gereken bir klasik.

Filmi çekilen bir kitabın önce kendisini okumak isterim, bunda da iyi ki öyle yapmışım, birkaç güne yaydığım keyfimi filmi izleyerek 2 saate indirmemişim. Her satırında gerçek hikaye gibi okuduğum bir roman. Başta sarılıp sakınmak istediğiniz küçük sevimli bir kız çocuğu, sonra acılarla büyüyüp serpilen güzel bir gençkız, ardından hayran kaldığınız, görmek, tanışmak istediğiniz meşhur, çekici bir Geyşa, ve son olarak hakettiği mutluluğu yaşayabilmiş, anlatacak çok fazla hikayesi olan yalnız ve yaşlı bir kadın..

Öncelikle yorum yazarken kitabı anlatmak yerine eleştirmenin çok daha iyi olacağını diğer yorumcu arkadaşlarıma iletmek isterim. Çünkü Zola'nın öyle akıcı bir üslubu var ki bir sonraki sayfadaki olayları (ki olaydan çok durum olmasına rağmen) bile merak ederken, sonunu öğrenebilmek için sabır dilediğim bir kitap. Hani kitap vardır, son sayfalara yaklaştıkça daha da yavaş okumaya başlarsınız, daha az okumaya başlarsınız, hiç bitmesin istersiniz, çünkü içindesinizdir artık onun kopamazsınız kolay kolay, bitince bile kaldırmazsınız hemen rafa, arada bakarsınız, seversiniz, bağlanırsınız kitaba, içindeki yaşama, insana... İşte öyle bir roman.