E-Dergi

Öncelikle vahşi hayat’ın aksine, daha akıcı ilerleyen bir kitap olmuş.

“ esneklik, annemin kilit sözcüğüydü. “

Aslında bizlerde 15 yaşında iki ikiz kardeşin tek bir sözcük üzerinden büyümesini okuyor gibiyiz. Dell esnek olmayı başarabilmişken, kız kardeşi kaskatı yaşıyor hayatı. Ve bu seçim tüm hayatlarını zıt yönlerde şekillendiriyor.

Kitabı çoğunlukla beğenmiş olsam da, ilk 200 sayfa, karakter hakkında ipuçları içerse de, çoğunlukla birbirinin tekrarıydı. Ayrıca okura yer yer abartılı bir trajedi sunulduğunu da düşündüğüm oldu.

Yazarın çok sevdiğim kitabı, Kum Kaptanları’yla çokça benzerlik içeren, harika bir romanı daha.

Kum Kaptanları’nda olduğu gibi yoksulların ve zenginlerin, beyazların ve siyahların birbirinden çok farklı hayatlar yaşadığı yıllarda, Bahia’dayız.

Yine Kum Kaptanları’nda olduğu gibi, emekçiler yanyana, çocuklar sokakta… Deniz ve işçi hakları ön planda.

Kimsesiz çocukların, serüven serüven gezdiği, kendilerini büyüttüğü, kolladığı bir semt burası. Roman, çocuk çetesiyle açılıp, kayıplarla büyüyor, çocuklar büyüyor ve sonunda roman, büyük bir grevle kapanıyor.

Kum Kaptanlarıyla çokça benzerlik içersede, hiç sıkılmadan aynı heyecanla okudum. Kitabın sonunda Jorge Amado’nun hayatına ait bir de kronoloji var ve bu beni ayrıca çok mutlu etti.

Arka kapak yazısıyla, savaş esiri olan Doktor Dorrigo Evans’ın hayatına ortak olacağınız düşündürülsede, ortak olunan 2. Dünya savaşı ve onun vahşeti.

Çoğunlu Avustralyalı savaş esirlerinin yaşadığı oldukça zor, tetikleyici işkenceler okuru epeyce zorluyor.

Dorrigo Evans haricinde birçok savaş esirini ve acımasız Japon komutanlarını, savaşın tüm şiddetiyle birlikte tanıyorsunuz.

Acımasız bir fitratla doğanların yanında, savaşın deliliğe sürüklediği karakterlerin, demiryolu inşaasıyla başlayıp savaş sonrasına, ölümlerine kadar hayatlarına bakıyor okur.

Hem savaşa katılanların, hem de savaştan çıkmış dünyanın en karanlık yanını sunuyor yazar. Ustalık işi bir kitap olduğu kadar çok da acımasız…

Stalin döneminin bir tür manifestosu niteliğinde bir eser. Yaşam ve Yazgı’da olduğu gibi, karakterler dönemin buhranı ve karanlığı içinde bize gerçekleri sunuyor. Yer yer roman yer yer deneme okuyor hissi veriyor eser ama gayet akıcı bir üslupla.

Çok beğendiğim bir Süskind hikayesi daha… Kendini küçücük bir yaşam kurmuş 50’lilere gelmeyi de başarmış kahramınımız, bir gün o çok sevdiği olaysız yaşamında güvercin ile karşılaşır.

Başlarda karakter sinir bozucu gelse de, aslında o küçük olaysız hayatlarımızın ne denli konforlu ve kıymetli olduğunu, yine de yılların içinde bizi bekleyen anlamlı veya anlamsız hezeyanların olacağını, insan olmanın bu olduğunu hatırlatıyor hikaye.