E-Dergi

Açıkçası kitabı okurken çocukların birbirleri ile olan diyaloglarını çok basit, çok sıradan bulmuştum. Dolayısıyla da sıkılmıştım. Fakat sıkılmama rağmen bırakmadım ve sabırla okumaya devam ettim. Kitap etkileyici bir son ile bitti. Mina Urgan'ın kitaba dair değerlendirmesini okuduğumda ise aslında her çocuğun temsil ettiği bir ideoloji, bir sembol olduğunu, alegori ögelerinin oldukça fazla olduğunu gördüm. Sıkıcı ve çocukça diye dalga geçtiğim eserin toplumsal mesajlar taşıdığını farkettim. Baştan sona kadar okuduğum için etkilendim. Eğer kitabı sıkıcı bulmaya başladıysanız yarıda bırakmayın :)

Eser sıkıcı olmaktan uzak oldukça akıcı bir dil ile kaleme alınmıştır. Kısa kısa hikayelerin birleşiminden meydana gelmiştir. Her bir hikaye kendi dönemi içerisinde meydana gelen toplumsal problemlere dikkat çekmiştir.

Merak ve heyecan duygularını uyandıran, bir solukta okunup bitirilebilecek harika bir eser.

Sokratesin ölümünün son anına kadar haklı ve güçlü duruşu yalnızca bilge ve dürüst oluşu ile açıklanabilir.

Kitap şantaj mağduru bir kadının yaşadığı ruhsal bunalımı ve bunun hayatına etkilerini konu alıyor.