E-Dergi

Ben bu kitapla 5 sene önce çalıştığım yerde arkadaşların bahsetmesiyle tanıştım.O kadar çok anlattılarki,abarttıklarını düşünmeye başlamıştım.Kitabın sonlarına doğru mümkünse yalnız olduğunuz bi ortamda okuyun demişlerdi.Nedenini sorduğumda gözyaşlarınıza engel olamadıklarını söylemişti arkadaşlar.Merak üzerine aldım ve elimden bırakamadım.o gece bitirdim ve sonlara yaklaştığımda gerçektem gözyaşlarıma engel olamadım.Mükemmel bi hidayete eriş tablosu.Allah herkese nasip etsin.

Bazen çocuklar bize ALLAH ilgili sorular sorunca acaba şimdi nasıl cevap versem diye düşünürüz.Bu kitapta bo soruların birçoğunun cevabını bulabilirsiniz.Kitapta Cenk Koray ve Münir Özkulla ilgili örnekleri okuyunca gerçekten çok üzüldüm yaptığımız yanlışlar adına.Bir kere daha gördümki,sevmek yerine hep korkutuyoruz,korkutuluyoruz.Rica ediyorum lütfen dini ilimler hakkında ciddi bilgiye sahip olmayan ve hoşgörülü olmayan insanlar bu kounlarda insanlara cahilce tenkitlerde bulunmasınlar.Çünkü sevdirmek yerine nefret ettirerek insanların hakkına giriliyor.Kitap bu konuyla ilgili çok güzel örnekler vermiş.Özellikle de çocuklar için.Bütün anne babalar okumalı.

Yazarın tüm serisini okudum diyebilirim.Hem çok akıcı,hem de etkileyici.Biz toplum olarak Allah 'tan hep korkutulmuşuz.Ama Allah sevgisi bize öğretilmemiş.Onun bizi gerçekten ne kadar çok sevdiğini öğrenmek istiyorsanız, çok zamanınızı almadan hemen okuyup bitirebilceğiniz ve insanlara Allah'ı sevdirmek adına hediye edebilceğiniz bir kitap.Aşk korkuya peçedir,korkuda aşka perde.Allah 'tan nasıl korkmaz insan O'nu severde.

Ölen insanlar hakkında bir sürü yorum yapılır.Belki gerçek hayatta sevilmeyen biri olmasına rağmen,öldükten sonra kıymete biner kişi.Ve bu kişini ölürken gülerek,ya da çok rahat bi şekilde can verdiği söylenir.Kitabı okuduktan sonra anladımki ölüm hakkında hiçbirşey bilmiyormuş.Bu son yolculukta neler yaşandığını merak ediyorsanız okumalısınız.

Kitabı aldığım akşam bitirdim.Başlayınca bırakamıyorsunuz.Kitabı okurken sanki yaşanan olayların hepsini ben de yaşamış gibi hissettim.Ama dikkatimi çeken başka bi konu hidayete ermeden önce de gözyaşlarının hiç eksik olmaması.Gözyaşı kalbi gerçekten yumuşatıyor.Rabbimde sıkı bi imtihandan sonra hidayeti nasip etmiş.Her şerde bir hayır misali Ona'da hidayet nasip edilmiş.İtitrafları gerçekten çok samimi ve içten.Yaşayan her müslüman keşke böyle samimi ve içten olabilse.İbadetlerimizi zorunlu değilde, aşığın maşuğuna kavuşması gibi yerine getirebilsek.Rabbim Ondaki samimi sevgiyi herkese hissettirsin.