E-Dergi

R.F. Kuang’ın Sarı Yüz kitabını merakla aldım, okurken keyif de aldım ama bittiğinde içimde biraz hayal kırıklığı kaldı. “Keşke okumasaydım” demiyorum; kesinlikle düşündürücü bir roman. Yayıncılık dünyasına, kültürel temellük meselesine ve kimlik tartışmalarına farklı bir açıdan bakmak isteyenler için güçlü noktaları var. Kitap yazmak isteyenlerin öncesinde okuması gerektiği kitaplardan biri. Ancak anlatıldığı kadar çarpıcı ve çığır açıcı olduğunu da düşünmüyorum. Özellikle sonu beni pek tatmin etmedi. Evet, klişe bir son tercih edilmemiş, bu yönüyle özgün sayılabilir ama aynı zamanda sinir bozucu ve aceleye gelmiş gibi hissettirdi.
Karakterin güvenilmez anlatımı başta ilgi çekici olsa da ilerleyen bölümlerde biraz tekdüzeleşiyor. Sosyal medyadaki iptal kültürünü ve sektörün çifte standartlarını gözler önüne seriyor ama bunu yaparken bazen yüzeysel kaldığını hissettim. Ayrıca Sarı Yüz'ün nasıl algılandığını her coğrafyadaki insan bilmeyebilir, daha farklı isim tercih edilebilirdi.

N.H. Kleinbaum’un Ölü Ozanlar Derneği, bireyin hayatını kendi istekleri ve yetenekleri doğrultusunda yaşaması gerektiğini vurgulayan etkileyici bir romandır. Kitap, katı disiplin kurallarıyla yönetilen Welton Akademisi’nde, öğrencilerini kalıpların dışına çıkmaya teşvik eden sıra dışı İngilizce öğretmeni John Keating’in gelişiyle başlar.
Keating’in “Carpe Diem – Günü Yaşa” öğretisi, gençlerin içsel dönüşümünü tetikler ve onları özgür düşünceye yönlendirir. Ancak bu özgürlük arayışı, aile baskıları ve toplumsal beklentilerle çatışır. Özellikle Neil karakteri üzerinden, bireyin hayalleri ile ailesinin dayatmaları arasındaki trajik gerilim derinlemesine işlenir.
Kitabın sonu son derece etkileyici ve simgeseldir: Öğrencilerin Keating’e sahip çıkarak masalara çıkması, sadece bir öğretmene saygı değil, aynı zamanda özgürlük ve cesaretin sembolüdür.

Kuyucaklı Yusuf, haksızlıklar karşısında susmayan, içine kapanık ama onurlu bir gencin trajik hikâyesini anlatıyor. Sabahattin Ali, Anadolu’nun kasaba yaşamını, adaletsizlikleri ve güçlü-güçsüz çatışmasını yalın ama derin bir dille resmediyor.
Yusuf’un sessizliği, aslında onun isyanıdır. Toplumun dayattığı yozlaşmış düzene karşı durmaya çalışan bir karakter olarak, her sayfada okuyucunun yüreğine dokunuyor. Kitap boyunca Yusuf’un iç dünyası kadar, dönemin toplumsal yapısı da başarılı bir şekilde aktarılmış.
Hem edebi dili hem de işlediği evrensel temalarla, Kuyucaklı Yusuf sadece bir bireyin hikâyesi değil; adaletsizliğe karşı duran herkesin sessiz çığlığı gibi. Unutulmaz bir roman, unutulmaz bir karakter.

Stefan Zweig’in Korkusu, insan psikolojisinin en kırılgan yerlerine dokunan kısa ama etkileyici bir eser. Toplum içinde saygın bir yaşam süren bir kadının gizli bir ilişki sonrası içine düştüğü korku girdabını anlatıyor.
Zweig, iç dünyadaki çatışmaları ve vicdan azabını öyle ustalıkla kaleme alıyor ki, okur olarak karakterin yaşadığı panik, utanç ve çaresizliği adeta hissediyorsunuz. Kısa bir hikâye olmasına rağmen gerilimi sürekli yüksek tutuyor ve sade diliyle etkileyici bir derinlik sunuyor.
Korku, sadece dış dünyadan değil, insanın kendi içinden gelen tehditlerin de ne kadar yıkıcı olabileceğini gösteriyor. Psikolojik çözümlemeleri seven herkes için sürükleyici ve düşündürücü bir eser.

Biz, distopya türünün öncüsü sayılabilecek, çarpıcı ve düşündürücü bir roman. Zamyatin, bireyselliğin tamamen yok sayıldığı, insanların numaralarla anıldığı totaliter bir toplumda geçen bu hikâyeyle, özgürlük ve kontrol arasındaki çatışmayı çarpıcı biçimde ortaya koyuyor.
Kitabı okurken zaman zaman Orwell’in 1984’ünü ve Huxley’in Cesur Yeni Dünya’sını hatırlatan yapılarla karşılaşıyorsunuz ama Biz, bu türün temel taşlarını ilk koyan eserlerden biri olarak ayrı bir derinliğe sahip.
Zamyatin’in dili şiirsel, felsefi ve zaman zaman bilinç akışı gibi yoğunlaşıyor. Bu da romanı yer yer zorlayıcı kılsa da, alt metinleriyle çok güçlü bir okuma deneyimi sunuyor. Birey olmanın, düşünmenin ve hayal kurmanın değerini sorgulatan etkileyici bir klasik.