E-Dergi

M. Asım Köksal'ın oldukça sade ve net bir duruşla iki temek kaynağı konu alıyor eserinde, Kur'an ve sünnet.
Oldukça temek bilgilerin ve oldukça gerekli ana konuların işlendiği eseri İslam dinini tanıma adına, onun temel kaynaklarından nasıl ve neşekilde istifade edeceğimize dair yol belirleme adına faydalı görüyür, tavsiye ediyorum.

Önemli bir mesaj içeriyor aslında kitap; 'kelebek etkisi yapmak'tan bahsederek...
Özgüven çok önemli ancak burada da bir ölçü olmalı değil mi?
Bu tür eserlerde verilmek istenen mesaj, kazandırılmak istenen tavır belki çok masumanedir bilemem ama vahim sonuçlar da doğurabilir kanaatindeyim.
Herşeyin, her türlü olumsuzluğun üstesinden gelecek, asla sarsılmayacak, asla umutsuz olmayacak, asla insani zaaflarına teslim olmayacak bir insan modeli...
Bence bu doğru değil.
İnsandan bahsediliyorsa eğer orada zaaflarda, hatalarda, günahlar da yeralır..
Umutsuzluklarda, başarılarda, başarısızlıklarda bulunur...
Önemli olan 'vasat'ı yakalamak ve hayatın her alanında düşülen yanlışlardan ders alınarak ve düşülmesi muhtemel yanlışlara karşı temkinli olunarak yaşamasını başarmaktır...
Kelebek etkisi belki bazı konularda doğru bir yaklaşım sunmuş kainattaki yer ve önemimize işaretlerde ulunmuş olabilir. Benzeri kanaat bende de farklı açılımla zaten oluşmuş durumda. ancak bu arada verilmek istenen mesajdan dolayı, yada kimi okuyucuların düşebileceği yanlışlık yada yanılgıdan dolayı çekingelerim var.
Kişi iradesini, çabasını olabildiğine kullanmalı, elinden gelen bütün emek ve mesaisini ideali olan iş yada durum için harcamalı ama doğabilecek, karşılaşılabilecek tüm olumsuzluklara karşıda hazırlıklı olmalı. Herşeyi yaparım, herşeye gücüm yeter ve herşeyin üstesinden gelirim, demek doğru değil, bunu tavsiye etmek de.
Bu ve benzeri hususlar gözününe alınarak okunduğunda kazançlı çıkacağımız bir eser galiba 'Kelebek Etkisi Yaratmak'

Bazen birilerinden bekliyoruz, bazen ilk adım atan olmaktan çekiniyoruz başayıya giden 'hamle'nin başlatılması adına...
Başaran olmak ve bu uğurda başarı ipini yakalamak, ipin uçunun yanıbaşımızda olduğunu anlamaktan geçiyor galiba.
Ancak salt bireysel çaba ve azmin her zaman başarı için yeter şart olmadığıda bir gerçek. Bazen hakkımızda hayırlı olanı bilemediğimizden olsa gerek hayıflanmakta ve başarısızlığımız karşısında hüsran ve hayal kırıklığı yaşamaktayız. Oysaki yazarın derlediği güzelsözlerin manalarında işaret edildiği üzere; yaşama dört elle sarılmak ve her hamlede'özgüven' sahibi olmak gerek.Salt bu da yetmiyor tabi; kısmet demek, hayırlısı için mücadele vermek ve sonun iyi olması için dua ve niyazda bulunmak..
Kuru ve miskin bir 'tevekkül' anlayışı yerine dinamik ve canlı bir ruh halinde ama içten bir 'tevekkül' seviyesinde iş bşarmak, hamle yapmak ve yol almak gerekli....

Söz söylemeyi bir snat olarak gören ve bunun başarıya götüren yönüne değinen kitapta örnek olacak bir çok mesele inceleniyor.
Sağlan bir hatip olabilmenin ve karşımızdaki kişileri etkilemenin yolları sıralanıyor...
Bu yolda kendine güvenin önemi ve başarıya giden yolda ilk şart oluşu ..vs. vurgulanıyor...
Somut ve etkileyici örneklendirmelerde bulunularak okuyucunuın başarılı olması adına heyecana ulaşması sağlanıyor...
Etkili bir motivasyon aracı olrak gördüğüm bu eserin olumlu ve başarılı bir yapıt olduğunu ifade etmeliyim.
Yazarın birkaç eserini oldukça keyif alarak ve heyecanla okudum. BU eserde verilen örneklerden oldukça etkilendim. İnsanların nereden nereye geldiği, başarılı olma adına ne badireler atlattıklarını ibretle izledim. Samimiyetin ve biraz umudun nelere vesile olabileceğini gördüğümde ise heyecanım ve hevesim arttı...
Eseri içtenlikle tavsiye ediyor faydalı olmasını temenni ediyorum.

Özlü sözleri sevenler ve bu sözler arkasındaki manaları üşünenler için güzel bir kitap 'Taşı Gediğine Koymak'.
Adı üstünde, 'cevamiü'l kerim' denilen kısa ancak madinar söz dizelerini kurmak ve bunları yeri geldiğinde kullanmak.....
İşte bu eserde güzel bir isimle okuyucusunun karşısına çıkmı. Çok özlü söz b,lmekte marifet değil aslında. Sözleri yerli yerinde ve doğru kullanmak önmeli olan. Çokları bzı sözleri, güzel ve anlamlı olmalarına binaen konu ile hiç ama hiç alakası yoken kurabiliyor ve bu durumda da komik durumlar yaşanabiliyor. Sözlerimiz güzel ve doğru olabilir ama kitabın ismindeki espri gibi doğru yerde ve doğru zamanlama ile kullanılması gerekir. Sırf hatıra geldi diye ve bende bir şey söylemiş olayım düşüncesi ile güzel söz, vecize yada atasözü kullanılamaz. Taşın gediğe kanması gibi, ihtiyaç hasıl olduğunda ve doğru zaman yakalandığında kullanılması gerekir. Bu hususu gözden kaçıranları uyarmak gerek diye düşünüyorum, yada kendimizi bu alanda doğru yönlendirmek....