E-Dergi

Bugün vapur dönüşüne eşlik etsin diye kitapçıya girdim ve “Hayalimdeki Hediye”yi aldım. Bir süredir çıkmasını bekliyordum. “Bil/Bul/Hatırla Bakalım Kim” ve resimlediği “Büyük Kurt Küçük Kurt” serileriyle tanıdığımız Olivier Tallec’in yeni kitabı. Bu his çok enteresan, okuduğum resimli hikâyeler beni çok etkiliyor. Kitabın ilk cümlesinden söylenmeye başladım. Kitapla konuşuyorum desem daha doğru olur. Bir çocuğa hediye olarak alınan bir köpek, keşke türünü seçebilseydim gibi cümleler… Sinirlendim. Devam ettiğimde yanlış karakterin gözünden hikâyeyi okumaya çalıştığımı fark ettim. Bir köpeğin kendi için hediye olduğunu düşündüğü küçük bir çocukla tanışması ve yaşlanana kadar onunla geçirdiği anların toplamına odaklandığımda işler değişti. Onun gözünden bir çocuğa alışma sürecini, kurdukları dostluğu okumak gülümsetti.

Uzun süredir Türkçeye çevrilmesini bekliyorduk. Resimleri ve metniyle hayran bıraktı. Baba faktörünün destekleyici bir figür olarak karşımıza çıkması, bir çocuğun iletişim kurmakta zorlanması, kekemeliğin bir ucunun ulaştığı yalnızlığa varan ve tadı damağımda kalan bir kitap oldu. İncelemenizi öneririm.

Son zamanlarda okuduğum en içten hikayelerden biri. Jadran, Josh, Filizcik'in çıktığı yolculukla bütünleşen dostluk, kitaplarla kurduğumuz bağı güçlendiriyor. Elime aldığım gibi bitirdim. Hayatımızdaki hiçbir engel, hayal kurmaya ve hayalin peşine düşmeye engel değil. Tavsiye ediyorum.

Balino’yu okuduğunuza emin misiniz? Umutlu bir hikayede ölüm korkusunu, dalga geçmeyi nereden uyduruyorsunuz? Kitabı beğenmemenize saygı duyarım, fakat okumadığınızı bu kadar belli etmeyin derim. Sevgiler.