E-Dergi

Tüm kitabın 1 haftadan kısa sürede geçtiğini düşünürseniz ne kadar az karmaşık olduğunu düşünürsünüz. Kolay okunuyor, eğlenceli fakat bazı vampir kitaplarında okurken duyduğunuz o bir eser okuma havasına giremiyorsunuz. Hikaye serisi okuduğunuz. Vampirlerin baştan seçilmiş olduğu ve ısırılma olayının kaldırılması hoşuma gitmedi ama kedilere bağlılık çok yakışmış.
Yine de tavsiye ediyorum. Boş zaman geçirmenin güzel bir yolu.

Yazarın kurgusu iyi, hikayesi akıcı ve sürükleyici. Ortaya koyduğu yeni karakterler Fantastik okuyucularının hoşuna gidecektir. Fakat Fantastik okuyucularının alışkın olmadığı bir çizgi de izlemiş Robin Hodd. O da aynı konunun etrafında bıkmak usanmak bilmeden tekrar tekrar geri dönmek. Korkarım kitabı üç cilt değil tek cilt ve 300 sayfa olarak yazmış olsaydı hakikaten kaliteli bir eser olacaktı. Ancak aynı konu o kadar tekrar ediliyor ki bir noktada Yalan Rüzgarı'nın Fantastik bir versiyonu haline geliyor. Tavsiyem almayı düşünüyorsanız önce sadece ilk cildi alın, ikinci ve üçüncü ciltlerde maalesef yeni hiçbirşey bulamayacaksınız. Hayatımda ilk defa bir kitabın sonun merak ettiğim için değil artık bitsin bu işkence diye okumak zorunda kaldım.

bir solukta okudum. gizem, fantazi, sihir gibi belli bir tür edebiyata ait konu ve kavramlarla, tüm bu kavramların gerçekle karıştığı 19. yüzyılda yazılmış bir romanda karşılaşmak cazip geldi. 20. yüzyıl, bilimin, safsataya "tuş" dedirttiği bir yüzyıldı. merak, açıklanamaz sorular hep geçtiğimiz asırlarda kaldı. sırf bu nedenle bile, ele aldığı konuyla, ciddiyetle hesaplaşması nedeniyle bile "böcek" naif ve maceralı bir roman.

Verne Usta yine kalemini konuşturuyor. Onu ilk okuduğum günden beri beni heyecanlandırmaya devam ediyor. Balonla Beş Hafta sürükleyici konusuyla iyi Verne kitaplarından. Jules Verne okumak bence bir ayrıcalık.

Romanda hakkında söylenecek şeylerin hepsi güzel şeyler.
Öncelikle başarılı kurgu ve özgün buluşlar. Özellikle de Esrarname ile ilgili olan kısımlar. Kitabın yazılış, saklanış biçimleri, kitabın yerini gösteren siyah lekeler, okunamayan metinler vs. Peşinde onca sakıncalı ilim üstadı koşarken kendini temiz bir merakla, arzuyla isteyen bir kızcağıza kendi kendine gidivermesi, kitabın da bir canı olduğuna ikna ediyor okuyucuyu. Kitabın peşinde bir büyücüyle birlikte daha kötücül bir varlığın da olması kurguya sadece bir iyi-kötü mücadelesinden daha ayrı bir derinlik katıyor.
Yazım dili de çok başarılı. Romanın dilindeki masalsı hal, okuyucuyu anlatılan hikâyeye tıpkı çocuklukta, soba başında yaşlıların anlattığı masallara inanıldığı, gibi inanmaya itiyor. Bu anlamda yazarı sanki karşımızda oturmuş da bize eski zamanlardan bir masal anlatıyormuş gibi hissediyoruz.
Karakterler de çok başarılı. Nagehan, Muntazar, Ali Cengiz, İbrahim Etkem Bey. Her biri roman kurgusuna bir şeyler katıyor ve romanda boşa yaratılmış, gereksiz hiçbir karakter yok. Mesela Nagehan'ın naifliği. Süper güçler kazanmasına rağmen nihayetinde bir insan olduğunu, bir kadın olduğunu anlatan sıcak metinler. Babasından çekinmesi, saf bir aşka tutulması vs.
Ve son olarak Esrarname metinlerinin başarısı. Karanlık metinler hissiyatını iyi vermesi. Bu noktalarda yazarın eski Türkçe kelimeleri ve dili başarılı kullanımı.
Yazarını gönülden tebrik ediyor, yene eserlerini merakla bekliyorum.