E-Dergi

İnsanın dünyadaki amacını, yerini, sınırlarını sorgulatan bir kitap. Bir çobanın kadim topraklar olan Mısır’a yolculuğunu, yolda yaşadığı saf aşkı, edindiği bilgileri okudukça karakterle özdeşim kurmuş, hatta onun yerine geçmiş ve bütün bu olanları siz yaşamışsınız gibi hissediyorsunuz.

Çocukların aslında ne kadar masum olduklarını, çok şey değil biraz sevgi ve ilgi istediklerini, anlaşılmak istediklerini Zeze üzerinden anlatıyor. Devamlı yalnız kaldığı için, ailesinden pek de sevgi göremediği için bir şeker portakalı fidanıyla dostluk kuran, bir yabancının peşinden giden, sevgi ve ilgi arayan masum bir çocuğun hikayesi...

Hayvanlar üzerinden alegorik bir şekilde yazılan nefis bir roman. Geçmişteki ve günümüzdeki yönetimlerin kendilerine, dış ülkelere ve kendi halklarına olan bakış açısını ince nüktelerle anlatmış. Gerçek bir siyasi eleştiri.

Bu eser Jane Austen’ın yalın diliyle sadece aşk hikayesi anlatıyormuş gibi görünse de birçok yönden, şu an yerlere göklere koyamadığımız, Avrupa, İngiltere toplumunun eskiden yozlaşmış noktalarını ince ince eleştiriyor. Toplumun kadınlara bakış açısını, din adamlarının samimiyetsizliğini, evliliğin kadının hayatını maddi anlamda sürdürebilmesi için nasıl gerekli olduğunu, aslında evlenmeden bir hiç olduğunu, çünkü para kazanamadığını ve bir kocaya ya da ailenin bakımına muhtaç olduğunu acı acı yüzümüze çarpıyor. Romandaki aşklar da işin içine tat katıyor tabi ki...

Tolstoy’un bu eseri insanın dünya ve mal hırslarından arınıp Tanrı’ya daha çok bağlanmaları gerektiğini öğütlüyor. Her öyküsünün sonu aslında umuda bağlansa da, karakterlerin çoğu yaptıklarının cezasını çekiyor. Bu hırsların günümüzde de hiç eksilmeden devam etmesi insanoğlunun duygusal anlamda da zihinsel anlamda da, çağ her ne kadar gelişmiş görünse de, aslında hiç de ilerleme kaydetmediğini gözler önüne seriyor.